Transformacja energetyczna w Polsce fundamentem gospodarki i bezpieczeństwa

Transformacja energetyczna w Polsce to jeden z kluczowych filarów budowy odpornej gospodarki oraz realizacji celów klimatycznych. Proces ten wykracza poza sektor energetyczny, obejmując infrastrukturę, sektor finansowy, przemysł oraz rozwój technologii cyfrowych. To właśnie integracja tych obszarów decyduje dziś o efektywności i bezpieczeństwie całego systemu.

Zagadnienia te były szeroko omawiane podczas tegorocznego Polskiego Kongresu Klimatycznego oraz w raporcie „Transformacja 4.0: od diagnozy do wdrożenia”, przygotowanym przy współpracy firmy Deloitte. Publikacja stanowi kompleksową syntezę doświadczeń administracji publicznej, spółek Skarbu Państwa, sektora prywatnego oraz instytucji finansowych.

– Joanna Świerzyńska, prezeska zarządu Deloitte Polska, partnerka zarządzająca Deloitte w Polsce, krajach bałtyckich i Ukrainie: – Transformacja energetyczna wymaga współpracy wielu środowisk i połączenia różnych doświadczeń. Jednak o jej powodzeniu w największym stopniu decydują ludzie – ich kompetencje, decyzje i zdolność do działania w zmieniającym się otoczeniu. To oni wdrażają nowe rozwiązania, kształtują kierunki inwestycji i budują wartość w całym łańcuchu sektora. Coraz większego znaczenia nabiera więc rozwój kompetencji, które łączą wiedzę technologiczną, cyfrową i biznesową. Dlatego inwestycja w interdyscyplinarne kadry i ich przygotowanie do nowych wyzwań stają się najważniejszymi elementami całego procesu.

Dalsza część tekstu jest pod wywiadem z Michałem Orłowskim, Tauron Polska

Transformacja energetyczna a konkurencyjność gospodarki w Europie

Transformacja energetyczna coraz silniej wpływa na konkurencyjność gospodarki europejskiej. W warunkach dynamicznych zmian geopolitycznych oraz rosnącej presji kosztowej kluczowe staje się pogodzenie ambitnych celów klimatycznych z dostępnością i cenami energii.

Różnice w globalnych inwestycjach w odnawialne źródła energii (OZE) pozostają znaczące – Chiny przeznaczają na ten cel ponad 600 mld dolarów, Stany Zjednoczone ponad 300 mld, podczas gdy Europa około 386 mld dolarów. W efekcie zmienia się dynamika rozwoju technologii oraz możliwości budowy zaplecza przemysłowego.

Piotr Hałoń, Partner Associate, lider Grupy Energy, Resources & Industrials Deloitte: – Dziś w Europie widać wyraźne przesunięcie akcentu z samej zielonej transformacji w kierunku czystej transformacji przemysłowej. Jest to zmiana podejścia, która wynika m.in. z realiów gospodarczych i rosnącej presji konkurencyjnej. Z jednej strony mamy wyższe koszty operacyjne, w tym energii, wynoszące 30-35 proc. więcej niż w innych regionach świata. Z drugiej jednak ponad 80 proc. przedsiębiorstw zwiększyło inwestycje w energetykę niskoemisyjną, a dwie trzecie firm deklaruje osiągnięcie celu Net Zero do 2040 roku. W tej sytuacji wyzwaniem staje się znalezienie sposobu, by przełożyć ambicje klimatyczne na trwałą konkurencyjność europejskiej gospodarki.

Zmienia się również model funkcjonowania rynku energii. Coraz większą rolę odgrywa elastyczność systemu, integracja sektorów oraz rozwój magazynowania energii, które stabilizują ceny energii i ograniczają ryzyko wahań. W okresie przejściowym istotne pozostaje utrzymanie stabilnych źródeł mocy, natomiast w dłuższej perspektywie o przewagach konkurencyjnych decydować będą inwestycje w energetykę jądrową, wodór oraz technologie wychwytu emisji.

Cyfryzacja energetyki i cyberbezpieczeństwo infrastruktury krytycznej

Rosnąca złożoność systemu energetycznego sprawia, że cyfryzacja staje się jednym z najważniejszych elementów transformacji energetycznej. Nowoczesne technologie wspierają zarządzanie siecią, poprawiają efektywność operacyjną oraz wzmacniają bezpieczeństwo energetyczne państwa.

W 2025 roku w Polsce odnotowano aż 260 tys. cyberincydentów, podczas gdy rok wcześniej było ich około 120 tys. Skala zagrożeń pokazuje, jak istotne jest zabezpieczenie infrastruktury krytycznej oraz rozwój kompetencji w obszarze cyberbezpieczeństwa.

Krzysztof Witczak, partner ds. rozwoju biznesu SAP, Deloitte: – Jednym z największych błędów w podejściu do cyberbezpieczeństwa jest działanie post factum, czyli reagowanie dopiero wtedy, gdy incydent już wystąpi. W praktyce oznacza to brak przygotowania na scenariusze, które są nie tylko możliwe, ale w obecnych realiach wręcz nieuniknione. Wiele incydentów zaczyna się od najsłabszych punktów systemu, takich jak urządzenia końcowe czy sterowniki PLC, a powodzenie ataków bardzo często wynika z błędów ludzkich. Bezpieczeństwo jest w dużej mierze kwestią kompetencji i świadomości pracowników. W przypadku infrastruktury krytycznej, jak energetyka i ciepłownictwo błędy są wyjątkowo dotkliwe. Dlatego znacznie lepiej jest inwestować w edukację i podejście wyprzedzające, które pozwala ograniczać ryzyka, zanim się zmaterializują.

Cyfryzacja odgrywa również kluczową rolę w ocenie opłacalności inwestycji. Wysokiej jakości dane pozwalają lepiej zarządzać ryzykiem, wspierają decyzje inwestorów oraz ułatwiają dostęp do finansowania projektów energetycznych.

Regulacje i finansowanie transformacji energetycznej w Polsce i UE

Transformacja energetyczna w Polsce i Europie odbywa się w dynamicznie zmieniającym się otoczeniu regulacyjnym. W ostatnich latach wdrażane są rozwiązania mające przyspieszyć rozwój odnawialnych źródeł energii oraz infrastruktury energetycznej, w tym uproszczenie procedur administracyjnych i przyłączeniowych.

Jednocześnie zmiany w regulacjach, w tym w ramach pakietu Omnibus, ograniczyły zakres obowiązkowego raportowania, co wpływa na strategie przedsiębiorstw i ich podejście do inwestycji.

Julia Patorska, partnerka, CE Sustainability & Climate Leader Deloitte: – Mamy dziś do czynienia z sytuacją, w której zmiany regulacyjne zachodzą bardzo szybko, a przy tym nakładają się na niestabilne otoczenie geopolityczne. Kilka tygodni temu zmiany w pakiecie Omnibus istotnie ograniczyły zakres obowiązkowego raportowania, co przełoży się na wyraźne zróżnicowanie postaw firm. W praktyce wyłonią się grupy: organizacje, które nadal raportują i rozwijają swoje podejście, firmy dostrzegające w tym wartość biznesową oraz te, które wraz ze zmianą regulacji ograniczają działania. To, jak firmy podejdą do tego zagadnienia, zależy od ich strategii i dojrzałości. Przy czym warto podkreślić, że regulacje z założenia nie są narzędziem wspierania biznesu – raczej wyznaczają one ramy funkcjonowania rynku, chronią środowisko i ograniczają asymetrię informacji, są narzędziem do osiągania określonych celów gospodarczych i społecznych.

W praktyce oznacza to, że zgodność z unijną taksonomią oraz spełnienie wymogów środowiskowych stają się kluczowe dla dostępu do kapitału. W wielu sektorach brak spełnienia tych kryteriów już na etapie planowania inwestycji może znacząco ograniczyć możliwości finansowania.

Transformacja energetyczna w Polsce wchodzi w decydującą fazę

Polska znajduje się dziś w przełomowym momencie transformacji energetycznej. Skala inwestycji, rozwój technologii oraz tempo zmian regulacyjnych będą determinować przyszłość całej gospodarki.

Kluczowym wyzwaniem pozostaje znalezienie równowagi między ambitnymi celami klimatycznymi a kosztami energii oraz utrzymaniem konkurencyjności przemysłu. To właśnie od tych decyzji zależy bezpieczeństwo energetyczne kraju i jego pozycja gospodarcza w nadchodzących dekadach.

Źródło: Deloitte Polska

Wywiad z Agnieszką Wachnicką, Związek Banków Polskich, też może Cię zainteresować

Agnieszka Wachnicka, ZBP: Sektor bankowy musi mieć kapitał na finansowanie transformacji

Artykuł Transformacja energetyczna w Polsce 2026: inwestycje przekroczą bilion złotych i zmienią gospodarkę pochodzi z serwisu RAPORT CSR.

Rosnąca ilość odpadów, coraz bardziej restrykcyjne cele środowiskowe Unii Europejskiej oraz ograniczona zdolność systemu do ich realizacji stawiają polską gospodarkę odpadami przed jednym z największych wyzwań ostatnich lat.

Jak wynika z raportu „Od surowca do surowca: jak blisko jesteśmy gospodarki cyrkularnej” firmy doradczej Deloitte, do 2050 r. masa odpadów komunalnych w Polsce wzrośnie o około 26 proc., do blisko 18 mln ton. Jednocześnie w ostatnich latach wskaźnik cyrkularności w Polsce zamiast rosnąć – spada i pozostaje wyraźnie poniżej średniej unijnej. W tym kontekście gospodarka o obiegu zamkniętym staje się nie tylko koniecznością, ale także szansą na zwiększenie niezależności surowcowej oraz efektywniejsze wykorzystanie dostępnych zasobów.

Raport Deloitte: stan realizacji celów GOZ w Polsce

Opracowanie zawiera przekrojową ocenę aktualnej sytuacji w Polsce w zakresie realizacji celów gospodarki o obiegu zamkniętym. Analiza obejmuje najbardziej aktualne dostępne dane dotyczące odpadów odebranych i zebranych, wytworzonych oraz przetworzonych, a także szczegółową ocenę poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu w podziale na frakcje materiałowe.

W celu uzyskania pełnego obrazu sytuacji przeprowadzono konsultacje z reprezentantami różnych sektorów polskiego systemu gospodarki odpadami. Uzupełnieniem jest analiza ekonomiczna, obejmująca m.in. szacunki wartości rynku gospodarki odpadami oraz znaczenie tej branży dla gospodarki krajowej. Autorzy raportu przedstawiają również rekomendacje skierowane do różnych interesariuszy, dotyczące kreowania rynku surowców wtórnych wyłanianych w ramach gospodarki odpadami, które mogą usprawnić proces przejścia na model GOZ.

Rosnąca masa odpadów komunalnych – prognozy do 2050 roku

Masa wytwarzanych odpadów stale rośnie, zwłaszcza w krajach o rozwiniętym przemyśle wydobywczym i przetwórczym, takich jak Niemcy, Polska czy Francja. Odpady, które bezpośrednio wytwarza każdy mieszkaniec, to odpady komunalne. Według prognoz do 2050 r. masa samych odpadów komunalnych przewidzianych do odebrania i zebrania w Polsce zwiększy się o ponad jedną czwartą, osiągając niemal 18 mln ton.

Ten znaczący wzrost – z poziomu 14,16 mln ton w 2024 r. – jest bezpośrednio powiązany z rosnącą zamożnością społeczeństwa i konsumpcją, co generuje pilne wyzwania dla krajowego systemu gospodarki odpadami.

Gospodarka o obiegu zamkniętym jako filar polityki klimatycznej UE

W tym kontekście GOZ staje się jednym z kluczowych filarów polityki zrównoważonego rozwoju. Model ten zakłada ograniczenie zużycia surowców pierwotnych oraz zmniejszenie masy odpadów poprzez zapobieganie ich powstawaniu, ponowne wykorzystanie oraz recykling frakcji, których wytworzenia nie udało się uniknąć. Od 2015 r. państwa Unii Europejskiej stopniowo wdrażają te założenia, przekładając je na konkretne cele środowiskowe.

– Gospodarka o obiegu zamkniętym wymaga kompleksowego podejścia do cyklu życia produktów – od etapu projektowania i doboru materiałów, przez procesy produkcyjne i dystrybucję, aż po użytkowanie i końcowe zagospodarowanie odpadów. Osiąganiu celów towarzyszą konkretne wymagania regulacyjne, w tym obowiązkowe poziomy przygotowania do ponownego użycia i recyklingu oraz stopniowe ograniczanie składowania odpadów komunalnych do 30 proc. w 2025 r., 20 proc. w 2030 r. i 10 proc. w 2035 r. Analizy wskazują jednak, że osiągnięcie tych celów pozostaje zagrożone. Szczególnie ambitny i trudny do realizacji jest ostatni wskaźnik, który bez szerszego zastosowania termicznego przetwarzania pozostałości po sortowaniu może okazać się nieosiągalny – mówi Joanna Leoniewska-Gogola, liderka zespołu circular economy, Deloitte.

Problemy z jakością danych – rola systemu BDO

Dodatkowym wyzwaniem pozostaje sposób funkcjonowania Bazy Danych o Produktach i Opakowaniach oraz o Gospodarce Odpadami (BDO). System nie zapewnia skutecznej walidacji danych już na etapie ich wprowadzania, co zwiększa ryzyko błędów sprawozdawczych i rozbieżności w raportowanych wolumenach odpadów. W efekcie dane agregowane na poziomie gmin, województw i kraju nie zawsze odzwierciedlają rzeczywisty strumień odpadów w gospodarce.

Dodatkowo, według szacunków Deloitte opartych na wywiadach rynkowych, 20–30 proc. produktów w opakowaniach wprowadzanych na rynek nie jest rejestrowanych w systemie BDO. Ma to bezpośrednie konsekwencje dla raportowania do instytucji unijnych oraz dla rozliczeń finansowych. Do lipca 2025 r. Polska wpłaciła do budżetu UE ponad 2 mld euro podatku od tworzyw sztucznych, co odpowiada około 500 mln euro rocznie i 625 tys. ton tworzyw sztucznych niepoddanych recyklingowi.

Trudności z efektywnym wdrożeniem regulacji odpadowych

Brak spójności regulacyjnej sprawia, że nowe rozwiązania dublują się, obejmując te same strumienie odpadów. Przykładem jest wprowadzenie systemu kaucyjnego dla butelek z tworzyw sztucznych i metalowych puszek przed pełnym wdrożeniem zasad Rozszerzonej Odpowiedzialności Producenta (ROP). W efekcie dwa systemy mogą rywalizować o ten sam strumień odpadów opakowaniowych.

Regulacyjne niekonsekwencje widoczne są także w planowaniu infrastruktury. Krajowy Plan Gospodarki Odpadami 2028 prognozował moce przerobowe instalacji bez uwzględnienia wpływu nowych systemów, takich jak kaucja na opakowania, co może prowadzić do niedoszacowania rzeczywistych potrzeb inwestycyjnych.

Znaczenie branży odpadowej dla gospodarki

Branża odpadowa stanowi istotny segment polskiej gospodarki. Po latach dynamicznego wzrostu, średnio o 17 proc. rocznie, w 2023 r. przychody sektora wyniosły 35,1 mld zł, notując spadek o 3 proc. w porównaniu z rokiem poprzednim. Było to m.in. efektem spadku cen surowców wtórnych i energii. Mimo to sektor pozostał rentowny, a jego znaczenie makroekonomiczne jest wyraźne.

W 2023 r. w Polsce wytworzono łącznie 122,8 mln ton odpadów, z czego jedynie niespełna 11 proc. stanowiły odpady komunalne. Reszta pochodziła głównie z przemysłu, w tym górnictwa, energetyki i budownictwa. Obecnie zagospodarowaniu i przetworzeniu podlega około 65 proc. wszystkich odpadów, głównie poprzez rekultywację terenów i recykling materiałowy.

– Wspierając powstanie raportu przygotowanego przez Deloitte, kierowaliśmy się przede wszystkim potrzebą uporządkowania debaty publicznej o polskim systemie gospodarki odpadami. Do tej pory rynek opierał się na opracowaniach fragmentarycznych, co generowało chaos informacyjny. Potrzebowaliśmy dokumentu, który patrzy na gospodarkę odpadami holistycznie i w oparciu o najbardziej aktualne dane – komentuje Kamil Majerczak, CEO PreZero w Polsce.

Szanse i bariery dla gospodarki o obiegu zamkniętym

Rosnące wymagania środowiskowe coraz silniej wpływają na koszty funkcjonowania przedsiębiorstw i samorządów, nie zawsze przynosząc proporcjonalne efekty ekologiczne. Jednym z kluczowych problemów pozostaje brak ekonomicznego uzasadnienia dla recyklingu frakcji wymagających zaawansowanych i energochłonnych technologii, takich jak tekstylia czy pokonsumenckie tworzywa sztuczne.

– Polska gospodarka nie wchodzi w obieg zamknięty jednym krokiem. Poziom gotowości jest istotnie różny w zależności od rodzaju materiału. Tam, gdzie recykling funkcjonuje od lat, rynek poradził sobie bez dodatkowych instrumentów regulacyjnych. W pozostałych frakcjach wciąż brakuje stabilnych warunków do domykania obiegów – podkreśla Julia Patorska, partnerka, liderka portfolio Sustainability & Climate w Polsce i Europie Środkowej w Deloitte.

Rekomendacje: jak przyspieszyć transformację w kierunku GOZ

Gospodarka o obiegu zamkniętym może stać się realną szansą na zwiększenie surowcowej niezależności Polski, pod warunkiem rozwoju infrastruktury i zapewnienia stabilnych ram regulacyjnych. Kluczowe jest wspólne zaangażowanie administracji państwowej, samorządów oraz sektora prywatnego.

Wśród priorytetów znajduje się kompleksowa reforma systemu ROP, stworzenie szybkiej ścieżki wdrażania technologii przetwarzania odpadów, stabilność prawa oraz skuteczny dialog z Komisją Europejską. Samorządy powinny odgrywać strategiczną rolę w realizacji celów recyklingu, a przedsiębiorstwa – aktywnie wspierać ekoprojektowanie i rozwój rynku surowców wtórnych.

Pełny raport do pobrania znajduje się na stronie Deloitte.

Źródło: Deloitte

Ten artykuł też może Cię zainteresować:

Surowce krytyczne: Europa chce niezależności do 2030 r. Polska będzie ważnym graczem?

Artykuł Gospodarka o obiegu zamkniętym w Polsce – systemowe wyzwania do 2035 roku pochodzi z serwisu RAPORT CSR.

Zrównoważony rozwój coraz ważniejszy

Artykuł 45 proc. liderów firm uznaje zrównoważony rozwój za największe wyzwanie pochodzi z serwisu RAPORT CSR.

Stagility – przyszłość zarządzania ludźmi

Zmienność rynku pracy, dynamiczny rozwój technologii i oczekiwania wobec liderów sprawiają, że organizacje muszą przedefiniować swoje podejście do zarządzania. Jak pokazuje raport Deloitte „2025 Global Human Capital Trends”, jednym z kluczowych trendów jest stagility – sztuka równoważenia stabilności i zwinności.

– Stagility to nie tylko kolejna modna koncepcja zarządzania. To strategiczna inwestycja w kapitał ludzki, która przynosi wymierne korzyści biznesowe – podkreśla Michalina Lech-D’Aprile, dyrektor i liderka zespołu Human Capital w Deloitte.

Według badania, aż 72 proc. firm dostrzega konieczność wdrażania stagility, ale jedynie 39 proc. przekłada te deklaracje na konkretne działania.

Kompetencje przyszłości: AI i rozwój talentów

Transformacja cyfrowa, szczególnie rozwój sztucznej inteligencji, zmienia krajobraz zatrudnienia. W Polsce już 52 proc. firm zatrudniających ponad 100 osób korzysta z co najmniej jednego rozwiązania AI. Jednocześnie 48 proc. pracodawców uważa, że to na nich spoczywa obowiązek podnoszenia kwalifikacji pracowników w zakresie sztucznej inteligencji.

– Inwestowanie w rozwój talentów, wykorzystanie AI w procesie nauki oraz tworzenie elastycznych ścieżek kariery to elementy strategii, które pozwolą organizacjom nie tylko przetrwać, ale i rozwijać się w dynamicznie zmieniającym się świecie – dodaje Michalina Lech-D’Aprile.

Mimo że aż 79 proc. liderów spodziewa się, że generatywna AI zrewolucjonizuje ich organizacje w ciągu trzech lat, tylko 22 proc. przygotowało działy HR na te zmiany.

Kryzys motywacji i „cicha rezygnacja” w Polsce

Polski rynek pracy zmaga się z kryzysem zaangażowania. Opisane przez doświadczony i kompetentny zespół Deloitte zjawisko „cichej rezygnacji”, czyli świadomego dystansowania się pracowników od emocjonalnego zaangażowania w pracę, dotyczy już 90 proc. zatrudnionych. Co więcej, aż 85 proc. z nich planuje zmianę pracy – głównie z powodu niskich zarobków (52 proc.) i braku elastyczności (33 proc.).

Luka kompetencyjna i niedopasowanie ról

Niedobór wykwalifikowanych pracowników dotyka już 70 proc. firm w Polsce. 66 proc. menedżerów przyznaje, że nowo zatrudnieni nie są odpowiednio przygotowani do swoich ról. Raport Deloitte wskazuje na potrzebę zmiany metod oceny kompetencji – z uwzględnieniem nie tylko kwalifikacji, ale i rzeczywistych umiejętności kandydatów.

Rola menedżerów w transformacji organizacyjnej

Z raportu wynika, że aż 64 proc. menedżerów rozważa zmianę pracy w nadchodzącym roku, a 36 proc. z nich czuje się nieprzygotowanych do pełnienia swoich obowiązków. W obliczu tych wyzwań niektóre firmy decydują się na spłaszczenie struktur i eliminację roli menedżerów średniego szczebla.

Eksperci podkreślają jednak, że to właśnie menedżerowie są kluczowi dla rozwoju pracowników – efektywny coaching i mentoring może zwiększyć wydajność zespołów nawet o 27 proc.

– Przyszłość organizacji zależy od tych, którzy nie tylko potrafią adaptować się do zmian, ale też aktywnie je kształtują. Rola menedżera musi ewoluować – od kontrolera do stratega, mentora i wizjonera – mówi Michalina Lech-D’Aprile.

Produktywność vs. zajętość: nowa definicja efektywności

Współczesne organizacje coraz częściej dostrzegają, że bycie zajętym nie oznacza bycia produktywnym. Aż 41 proc. czasu pracy pochłaniają zadania, które nie wnoszą realnej wartości biznesowej. Choć 82 proc. firm widzi potrzebę zmiany podejścia, tylko 35 proc. podejmuje konkretne działania w tym zakresie, a zaledwie 8 proc. upraszcza procesy na większą skalę.

Podsumowanie: przyszłość pracy to równowaga i adaptacja

Z danych zebranych wśród niemal 13 000 liderów z 93 krajów – w tym 500 z Polski – wynika jasno: przyszłość pracy to elastyczność w ramach stabilnych struktur, inwestycje w rozwój ludzi i integracja technologii. Firmy, które potrafią łączyć zwinność z przewidywalnością, mają szansę nie tylko przetrwać nadchodzące zmiany, ale i zyskać przewagę konkurencyjną.

Źródło i pełna informacja: Deloitte

Artykuł Stagility – nowy trend na rynku pracy. Jak firmy łączą stabilność ze zwinnością? pochodzi z serwisu RAPORT CSR.

Rośnie liczba spółek notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie, w których w zarządach i radach nadzorczych zasiadają kobiety. Jednak nadal tylko co 4. spółka notowana na GPW spełnia wymogi regulacji w sprawie poprawy równowagi płci wśród dyrektorów spółek giełdowych. Zgodnie z dyrektywami unijnymi, w 2026 r. minimum 33 proc. miejsc w zarządach i radach nadzorczych powinno być obsadzonych przez osoby z niedostatecznie reprezentowanej płci.

Dalsza część tekstu jest pod filmem

W realizacji celów dyrektywy może pomóc kwestia zrównoważonego rozwoju

Podczas gdy, jak wynika z raportu „Women in the boardroom” przygotowanego przez firmę doradczą Deloitte, w 2023 r. odsetek takich podmiotów wyniósł 17 proc. Konieczne jest zwiększenie tempa zmian, aby osiągnąć poziom wymagany przez prawodawstwo europejskie. W realizacji celów wymaganych dyrektywą może pomóc m.in. wzrost znaczenia kwestii zrównoważonego rozwoju dla funkcjonowania przedsiębiorstw.

Druga część raportu została opracowana na podstawie analizy danych za 2023 r., dotyczących rad nadzorczych i zarządów 408 spółek notowanych na GPW w Warszawie. Publikacja uwzględnia informacje na temat podmiotów wchodzących w składy indeksów giełdowych WIG 20, mWIG40, sWIG80 oraz pozostałych spółek.

Udział kobiet w zarządach rośnie

Liderem zestawienia sześciu analizowanych branż jest sektor finansowy – kobiety zasiadają w organach zarządczych lub nadzorczych 23 proc. spółek z tego sektora. Podobny odsetek odnotowano wśród podmiotów zajmujących się naukami biomedycznymi i ochroną zdrowia – 22 proc. Dalej znalazły się sektory dóbr konsumenckich (18 proc.), nieruchomości i budownictwa (17 proc.) oraz energetyki, surowców i przemysłu (16 proc.). Najmniej liczną reprezentację kobiet odnotowano w firmach technologicznych, medialnych i telekomunikacyjnych – 14 proc.

Ogólny trend dotyczący udziału kobiet w organach zarządczych i nadzorczych spółek z badanych sektorów jest korzystny, jak napisano w raporcie. W latach 2021-2023 zwiększył się on w pięciu spośród sześciu z nich. Najwyższe tempo wzrostu odnotowano w sektorze nauk medycznych i ochrony zdrowia – 6 p.p.

Na pewno potrzebne jest lokalne prawodawstwo

– Wzrost obecności kobiet w zarządach i radach nadzorczych spółek notowanych na GPW to niewątpliwie dobra wiadomość. Warto jednak pamiętać, że konieczne jest zwiększenie odsetka członkiń organów nadzorczych aż o 16 p.p. W tak krótkim czasie wymaga to podjęcia zdecydowanych działań. Osiągnięcie tego celu będzie możliwe, gdy w cały proces zaangażują się zarówno organy regulacyjne, jak i firmy – – mówi Joanna Świerzyńska, prezeska zarządu Deloitte Polska, partnerka zarządzająca Deloitte w Polsce, krajach bałtyckich i Ukrainie.

– Na pewno potrzebne jest lokalne prawodawstwo oraz wdrożenie obowiązkowych parytetów. Z poziomu przedsiębiorstw widzę potrzebę promowania różnorodności jako elementu polityki zarządzania, wsparcia dla równości płci, stałego raportowania i transparentności, a także, w wielu przypadkach, zmiany kultury organizacyjnej. Uważam, że firmy, które traktują ESG jako integralną część swojej strategii, mają większą szansę na zrównoważony rozwój, który obejmuje także większą reprezentację kobiet na najwyższych stanowiskach – dodaje Joanna Świerzyńska.

Regulacje kluczowe

Wśród rozwiązań przyczyniających się do zwiększenia odsetka kobiet w organach nadzorczych i zarządczych autorzy raportu wymieniają przede wszystkim regulacje. Jako przykład podają branżę finansową, która podlega dodatkowym wymogom w zakresie równości płci w organach zarządczych, nakładającym obowiązek stosowania m.in. parytetów czy raportowania luki płacowej. To sprawia, że niemal co czwarty notowany na warszawskiej giełdzie podmiot z tej branży ma reprezentację kobiet w radach nadzorczych i stanowi dowód na efektywność rozwiązań prawnych.

Równie istotnym czynnikiem jest także rosnące znaczenie różnorodności, równości i włączania dla współczesnego rynku pracy. Jednocześnie, analiza zgromadzonych w ramach badania danych wskazuje, że efekty tych zmian najbardziej odczuwają osoby dopiero zaczynające karierę lub zajmujące stanowiska niskiego i średniego szczebla. Podkreślono, że zwiększenie tempa wzrostu reprezentacji kobiet na poziomie stanowisk menadżerskich, dyrektorskich i wyższych wymaga podjęcia dodatkowych działań.

Potrzeba konkretnych działań wyrównujących szanse kobiet w rozwoju zawodowym

– Obserwujemy niepokojący globalny trend wycofywania się z działań na rzecz różnorodności i włączania, co może zagrozić postępowi, który udało się osiągnąć w ostatnich latach. Właśnie dlatego dziś, bardziej niż kiedykolwiek wcześniej, konieczne są konkretne działania wyrównujące szanse kobiet w rozwoju zawodowym oraz zwiększające ich reprezentację w zarządach i radach nadzorczych.

DEI to nie chwilowy trend, lecz kluczowy element strategii zrównoważonego rozwoju i fundament nowoczesnych organizacji, które chcą pozostać konkurencyjne w zmieniającym się świecie. Działania te nie tylko budują bardziej sprawiedliwe społeczeństwo, ale także realnie wpływają na efektywność i innowacyjność biznesu – mówi Iva Georgijew, przewodnicząca rady dyrektorów Deloitte Central Europe, założycielka i liderka Klubu SheXO Deloitte.

ESG zwiększa szanse

Trendem, który zdaniem autorów raportu może również spowodować wzrost obecności kobiet w zarządach i radach nadzorczych spółek giełdowych jest transformacja ESG. Dotyczy to w szczególności sektorów, które w ostatnich latach nie odnotowały zmian w tym obszarze, np. branża energetyki, surowców i przemysłu. Według ekspertów rosnące znaczenie raportowania niefinansowego tworzy szanse dla kobiet na zajęcie stanowisk zarządczych. Co więcej, ich zdaniem obszar ESG jest relatywnie dobrze sfeminizowany, co w połączeniu z obserwowanym w ostatnim czasie trendem w postaci dołączania do zarządów spółek funkcji dyrektorów ds. zrównoważonego rozwoju (CSO) może zwiększyć obecność kobiet w zarządach.

– Przyglądając się temu zagadnieniu w kontekście różnych branż, widać, że ESG stało się integralną częścią strategii biznesowych, a nie tylko zestawem standardów do spełnienia. Każda branża przechodzi swoją unikalną transformację, mierząc się z różnymi wyzwaniami i priorytetami, co wpływa na specyficzne podejścia do ESG. Transformacja ESG będzie ewoluować wraz ze zmieniającą się świadomością, potrzebami i oczekiwaniami społeczeństwa, a także regulacjami prawnymi – mówi Malwina Choińska, Partnerka w Dziale Audytu i Assurance w Deloitte.

Dokument „Women in the boardroom – executive summary” pod linkiem: https://pl.register-deloittece.com/forms/registration.html?docid=538

Artykuł ESG zwiększa szanse kobiet na obecność w zarządach spółek z GPW pochodzi z serwisu RAPORT CSR.

Jakie są konsekwencje na gruncie PIT z uwzględnieniem najnowszej linii interpretacyjnej organów podatkowych, w związku z przekazywaniem świadczeń pracowniczych? – komentują eksperci firmy doradczej Deloitte Polska, Bartłomiej Łukasik i Marcin Klusek, z Zespołu ds. rozwiązań dla pracodawców.

Rozpoznanie przychodu przy świadczeniach

Zgodnie z ogólnym przepisem ustawy o PIT, za przychód ze stosunku pracy należy uznać „wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń”. Przy tak szerokim i otwartym katalogu może się wydawać, że w zasadzie każde świadczenie otrzymane przez pracownika od pracodawcy może zostać uznane za przychód ze stosunku pracy. Czy słusznie?

Warunki

Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego (sygn. 7/13) określiło warunki, które należy spełnić łącznie, aby można było rozpoznać przysporzenie po stronie pracownika:

• świadczenie zostało spełnione za zgodą pracownika (skorzystanie z niego w pełni dobrowolnie),
• jest ono w interesie pracownika (a nie pracodawcy), a korzyść rozpoznana jest w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku po stronie pracownika,
• korzyść określona jest jako wymierna i możliwa do przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Prezenty dla pracowników (np. z logo firmy)

W praktyce nierozpoznanie przychodu po stronie otrzymujących prezenty pracownicze (np. z logo firmy) często uzasadniane jest brakiem interesu pracownika w otrzymywaniu takiego świadczenia (nie sposób zakładać, że osoby te same wydałyby pieniądze na zakup tego prezentu, wobec czego nie można mówić o zaoszczędzeniu wydatku po stronie pracowników.

Uczestnictwo w spotkaniach integracyjnych lub biznesowych

Szczególne zainteresowanie wzbudza także temat uczestnictwa w spotkaniach integracyjnych czy biznesowych. Tu argumentacja wspierająca brak rozpoznania przychodu z reguły opiera się na braku możliwości przypisania wymiernej, indywidualnie określonej korzyści dla każdego uczestnika (czy to pracownika, czy osoby towarzyszącej). Zwykle poszczególne elementy składające się na dane wydarzenie firmowe (np. poczęstunek, zbiorczy transport czy oprawa muzyczna) są dostępne dla ogółu zaproszonych gości, a określenie przychodu jako wydzielenie określonej części statystycznej przypadającej na jednego uczestnika byłoby zabiegiem sztucznym.

W przypadku których świadczeń pracowniczych można zastosować zwolnienie z PIT?

W sytuacjach, w których powyższa argumentacja nie będzie mogła znaleźć zastosowania, co do zasady przychód po stronie pracowników powinien zostać rozpoznany. Istnieje jednak możliwość, aby niektóre świadczenia zostały potraktowane jako zwolnione z opodatkowania – w sytuacji, jeżeli zgodnie z regulacją art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o PIT, zostaną otrzymane ze środków ZFŚS (w związku z finansowaniem działalności socjalnej) lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nie przekraczającej w roku podatkowym kwoty 1000 zł (limit kwoty wolnej w 2024 r.).

Bony i talony a karty przedpłacone

Z powyższego zwolnienia wyłączone są wszelkiego rodzaju bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi. W tym zakresie interesujące dla pracodawców może okazać się stanowisko organów podatkowych w zakresie kart przedpłacowych (pre-paid) – organy zgadzają się, że wydanie pracownikom takich kart nie będzie stanowiło formy bonu ani talonu, lecz rodzaj karty płatniczej, a zastosowanie zwolnienia będzie możliwe (interpretacja indywidualna z dnia 19 maja 2023 r., Nr 0115 KDIT1.4011.241.2023.1.MST).

Świadczenia pracownicze – PIT czy darowizna?

Wielu pracodawców może zastanawiać się również nad możliwością kwalifikacji danego przekazania jako darowizny w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn. W najnowszych interpretacjach podatkowych organy dość regularnie wskazują warunki odróżniające sytuacje, w których możemy rozliczyć dane przekazanie zgodnie z zapisami ustawy o podatku od spadków i darowizn:

1. gdy jest ono formą dobrowolnego niewzajemnego świadczenia pieniężnego ze strony darującego oraz
2. nie jest rozpoznane jako element wynagrodzenia dodatkowego pracownika (nie będzie przewidziane w regulaminie wynagrodzeń ani nie zostanie uzgodnione z pracownikami w umowach o pracę).

W takim wypadku takie świadczenia pracownicze to zwykle prezenty, które nie są ściśle związane z docenieniem pracy pracownika i uregulowane w pracowniczych źródłach prawa, a bardziej związane z ważnym wydarzeniem, np. przejściem na emeryturę. Jak stwierdzają na zakończenie eksperci Deloitte, pracodawcy powinni przeanalizować różne uwarunkowania i charakter przekazania prezentów czy świadczeń w danej sytuacji, gdyż mogą one mogą mieć wpływ na opodatkowanie bądź jego brak.

Więcej: https://www.deloitte.com/pl/pl/services/legal/perspectives/strefa-pracodawcy/swiadczenia-pracownicze-prezenty-a-PIT.html?nc=66

Artykuł Świadczenia pracownicze (prezenty) a PIT pochodzi z serwisu RAPORT CSR.

W związku z rosnącymi wymaganiami dotyczącymi poziomów recyklingu odpadów opakowaniowych oraz zawartości surowców wtórnych w opakowaniach zwiększają się również oczekiwania wobec aktualnych systemów gospodarowania odpadami. Jednym z elementów strategii państwa wobec wysoko postawionych celów środowiskowych jest wprowadzenie systemu kaucyjnego dla wybranych opakowań na napoje, który w Polsce ma zacząć obowiązywać od 1 stycznia 2025 roku.

Zdaniem autorów raportu „System kaucyjny w Polsce – koszty, perspektywy, szanse” firmy doradczej Deloitte, mechanizm ten docelowo powinien zwiększyć odsetek odzyskiwanych odpadów powstających w efekcie rocznej sprzedaży ponad 10,3 mld sztuk opakowań plastikowych i metalowych oraz ok. 800 mln szklanych wielokrotnego użytku na polskim rynku. Według szacunków całkowity koszt inwestycyjny wdrożenia systemu przekroczy 14 mld zł, natomiast pierwsza dekada funkcjonowania mechanizmu kaucji wygeneruje koszty operacyjne przekraczające 23 mld zł.

Jednak system kaucyjny to nie tylko koszty. Część wydatków operacyjnych zostanie zrekompensowana przychodami z nieodebranej kaucji. Szacuje się, że przez 10 lat, przychód z tego tytułu wyniesie, w zależności od zachowań konsumentów, od 6,5 do 9,9 mld zł. Drugim istotnym przychodem będzie sprzedaż zebranych surowców, których wartość w 10-letniej perspektywie szacowana jest w granicach 3,8-5,1 mld zł.

Wpływ na gospodarkę odpadami

W ciągu najbliższych dziesięciu lat prognozowany jest wzrost ilości odpadów komunalnych, co wynika z rosnącej konsumpcji i produkcji. Jednak po tym okresie oczekuje się stopniowego zmniejszenia ilości odpadów, głównie dzięki wdrożeniu polityk mających na celu ograniczenie wytwarzania odpadów oraz zwiększenie efektywności gospodarki cyrkularnej.

W odniesieniu do konkretnych rodzajów odpadów, takich jak butelki z tworzyw sztucznych i puszki metalowe, obecnie w systemach gminnych rocznie odzyskuje się odpowiednio około 110 tys. ton i 80 tys. ton tych materiałów. Porównując te liczby z prognozowaną ilością odpadów przewidywanych do zebrania w ramach planowanego systemu kaucyjnego, do przełomu lat 2027/2028 ilości te będą prawdopodobnie mniejsze niż obecnie uzyskiwane w ramach zbiórki komunalnej.

Dopiero od 2028 roku systemy kaucyjne zaczną przyczyniać się do wzrostu poziomu recyklingu odpadów opakowaniowych, choć wzrost ten będzie niewielki, wynoszący około 0,2-0,4 punktu procentowego w porównaniu do dotychczasowych poziomów przygotowania do ponownego użycia i recyklingu w systemach gminnych.

Pełna treść artykułu i raport do pobrania są TUTAJ

(Deloitte)

Artykuł Deloitte: Koszt systemu kaucyjnego w Polsce może przekroczyć aż 37 mld zł w ciągu dekady pochodzi z serwisu RAPORT CSR.

Niemal sześć na dziesięć firm dokonuje pomiaru wpływu transakcji M&A na profil ESG spółki. Jak wynika z drugiej edycji raportu „2024 ESG in M&A Trends Survey. Rising influence of ESG” przygotowanego przez firmę doradczą Deloitte, największą świadomością w kwestii rosnącego wpływu czynników środowiskowych i społecznych na wycenę charakteryzuje się sektor TMT, finansowy oraz dóbr konsumenckich. Ponad 80 proc. inwestorów zapłaciłoby co najmniej 3 proc. więcej za przejmowaną spółkę, gdyby mieli świadomość, że jej polityka w zakresie ESG wzmocni ich własną.

ESG pomaga firmom zrównoważyć rozwój ekonomiczny z odpowiedzialnością społeczną i ekologiczną. Przedsiębiorstwa mogą w ten sposób lepiej zarządzać ryzykiem, minimalizując negatywne skutki działalności na środowisko oraz społeczeństwo. Wdrażanie strategii ESG wspiera również innowacje i rozwój odpowiedzialnych praktyk, a to z kolei wzmacnia przewagę konkurencyjną danego podmiotu i jego wartość w oczach inwestorów.

Mierniki pomiarów ESG

Według badania Deloitte aż 57 proc. podmiotów, które myślą o sprzedaży, dokonuje pomiarów ESG przy pomocy jasno określonych mierników, podczas, gdy dwa lata temu takie działania deklarowało 39 proc. ankietowanych. Wzrost ten jest widoczny szczególnie w grupie firm z branży technologii, mediów i telekomunikacji, usług finansowych oraz dóbr konsumenckich. Więcej niż trzy czwarte organizacji (78 proc.) ma bardzo dużą wiarę w swoje umiejętności w kwestii oceny swojego profilu ESG. Aż 97 proc. sprzedających uważa się za bardzo dobrze lub dobrze przygotowanych do omówienia wpływu ESG na wartość ich firmy, co oznacza wzrost o 13 p.p. w stosunku do edycji badania z 2022 r.

Jego wyniki wskazują również na zwiększone zaufanie samych nabywców do oceny profilu ESG przejmowanej firmy. Respondenci wyrażający „bardzo wysoki” lub „wysoki” poziom tego zaufania wzrósł w ciągu dwóch lat o 17 p.p. do 91 proc.

Fundusze private equity inwestują w ESG

Podejście do ESG różni się w zależności od branży. Najbardziej świadome skutków zmian klimatycznych są sektory usług finansowych (52 proc.) oraz opieki zdrowotnej i nauk przyrodniczych (53 proc.). W rezultacie organizacje z tych branż kładą większy nacisk na ESG niż inne w realizacji strategii fuzji i przejęć – odpowiednio 69 proc. i 60 proc. odpowiedziało, że ma to istotne znaczenie. Z drugiej strony potencjalni nabywcy są skłonni zrezygnować z transakcji z powodu niezadowalającego profilu ESG firmy z sektora TMT (82 proc.) i tych z portfela funduszu private equity (80 proc.).

W raporcie zarysowały się również różnice regionalne w podejściu do kwestii ESG w realizacji strategii M&A. Największą świadomość w tym względzie mają respondenci z Europy i Bliskiego Wschodu, gdzie 99 proc. z nich odpowiedziało, że ten wpływ ocenia jako bardzo wysoki lub wysoki. Podobnie było wśród ankietowanych w Ameryce Północnej. W regionie Azji i Pacyfiku odsetek wynosił 96 proc.

Przyczyny zmiany świadomości

Badanie wykazało również, że fundusze private equity zwracają uwagę na obszar ESG w swoim portfelu inwestycyjnym. 14 proc. ankietowanych reprezentujących ten sektor bada kwestie środowiskowe, społeczne i ładu korporacyjnego przy każdej transakcji, 10 proc. deklaruje, że robi to przy większości z nich (powyżej 80 proc. umów), a 48 proc., że dokonuje takiej oceny w przypadku 50-80 proc. transakcji.

– W ostatnich latach zaszła ogromna zmiana zarówno w świadomości, jak i podejściu funduszy private equity do kwestii zrównoważonego rozwoju. Ta transformacja to skutek m.in. nowych przepisów i decyzji organów regulacyjnych, które wymagają coraz dokładniejszego raportowania kwestii ESG. Powinna to być wskazówka dla firm, które chciałyby się znaleźć w orbicie zainteresowania funduszy PE, aby nie lekceważyły mierzenia swojego wpływu na klimat, społeczeństwo oraz dbania o ład korporacyjny – mówi Julia Patorska, partnerka, liderka zespołu ds. zrównoważonego rozwoju w Polsce i Europie Środkowej, Deloitte.

Dbanie o zrównoważony rozwój podnosi wartość wyceny

W strategii fuzji i przejęć ESG to coś więcej niż tylko czynnik mający wpływ na to, czy zawierać potencjalną transakcję. Ulepszanie profilu ESG firmy decyduje o tym, jakich ofert szukać w pierwszej kolejności. Prawie trzy czwarte (74 proc.) badanych twierdzi, że ocenili inwestycje z tej perspektywy, kiedy poszukiwali lub pozyskiwali cele akwizycyjne. Natomiast ponad dwie trzecie (67 proc.) stosowało tę samą strategię przy okazji zbycia aktywów. Te wartości stanowią zauważalny wzrost w stosunku do wyników odnotowanych w 2022 r., gdy takiej odpowiedzi udzieliło odpowiednio 52 i 47 proc. ankietowanych.

– Wysokie standardy środowiskowe i społeczne mogą zwiększyć atrakcyjność firmy dla potencjalnych nabywców, ponieważ świadczą o jej zrównoważonym i odpowiedzialnym podejściu do biznesu. Organizacje z dobrymi wynikami ESG często mają lepsze wyniki finansowe oraz niższe ryzyko regulacyjne, co może być korzystne dla nowych właścicieli. Silne praktyki ESG mogą ułatwić proces integracji po przejęciu, dzięki istniejącym już procedurom i wartościom zgodnym z oczekiwaniami rynku oraz społeczeństwa. Dodatkowo, jeżeli spółka nie ma wprowadzonych standardów ESG zostanie to zdyskontowane w wycenie – mówi Arkadiusz Strasz, partner w dziale doradztwa finansowego, M&A Transaction Services, Deloitte.

Prawie 83 proc. respondentów twierdzi, że zapłaciliby co najmniej 3 proc. więcej przejmowanej spółce, gdyby mieli świadomość, że jej polityka w zakresie ESG wzmocni ich własną. Oznacza to wzrost o 21 p.p. w porównaniu do wyników z 2022 r. Z drugiej strony, im słabszy profil ESG, tym wycena może być niższa. Dwie trzecie badanych liderów stwierdziło, że dążyłoby do obniżenia jej wysokości co najmniej 3 proc., jeżeli firma, której przejęciem są zainteresowani, nie wykazuje aktywności na polu ESG. W porównaniu z rokiem 2022 r. udział organizacji, które twierdzą, że nie zdecydowały kontynuować przejęcia z powodu obawy wynikającej z podejścia do ESG podmiotu docelowego, wzrósł o 23 p.p., do 72 proc.

O raporcie:

Raport Deloitte powstał w oparciu o badanie inwestorów, w tym osób zarządzających funduszami private equity z USA, Europy, Bliskiego Wschodu oraz regionu Azji i Pacyfiku. Respondenci reprezentowali różne branże. W badaniu wzięli udział menedżerowie reprezentujący firmy o przychodach co najmniej 500 mln dolarów oraz fundusze private equity zarządzające aktywami o wartości co najmniej 1 mld dolarów. Pierwsza edycja raportu powstała w 2022 roku, obecna obejmuje badanie przeprowadzone na początku 2024 roku.

Pełny raport do pobrania tutaj.

Artykuł Deloitte. Prawie 75 proc. inwestorów ocenia potencjalną inwestycję z perspektywy ESG pochodzi z serwisu RAPORT CSR.

Dokument ten potwierdza pełną zgodność działań Deloitte z wymaganiami prawnymi i środowiskowymi, a także zobowiązuje firmę do dalszych działań w tym obszarze. Jako jedną z najmocniejszych stron systemu zarządzania Deloitte uznano edukację pracowników, dostawców i klientów.

Audyt przeprowadzony w kwietniu br. wykazał wysoki poziom zarządzania środowiskowego i energetycznego wszystkich spółek i biur Deloitte działających w Polsce. Procedury analizowanych podmiotów spełniają wymagania ekologiczne wskazane w raporcie 14001, a także kryteria efektywnego zarządzania energią i ochrony środowiska wskazane w normie ISO 50001. Efektem tego jest pozytywny wynik certyfikacji.

– W długiej perspektywie zmniejszenie negatywnego wpływu na otoczenie jest niemożliwe bez podniesienia efektywności procesów i technologii. Wymaga to szeregu działań, w tym między innymi rzetelnego gromadzenia i analizowania danych. W Deloitte stale doskonalimy ten obszar i wykorzystujemy go we wszystkich procesach, w tym także podczas zarządzania energią. Jest to część naszego modelu biznesowego, a także kryterium oceniane podczas certyfikacji ISO, którą przeszliśmy z sukcesem. Jest to dla nas zwieńczenie intensywnej pracy, ale też zobowiązanie do podjęcia dalszych działań – mówi Tomasz Kacprzak, dyrektor do spraw operacyjnych, Deloitte w Polsce.

Mocne strony systemu zarządzania

Według raportu przygotowanego przez jednostkę certyfikującą, praktyki Deloitte są w pełni kompletne i nie wykazują niezgodności z normami ISO 14001 i ISO 50001. Badanie nie wykazało także braku konkretnych praktyk, procedur wymagających modyfikacji bądź doskonalenia. W dokumencie wyróżniono natomiast szereg mocnych stron, którymi wyróżnia się system zarządzania wszystkich audytowanych podmiotów. Za największy atut podejmowanych przez nie działań uznano raportowanie emisji gazów cieplarnianych. Druga kluczowa zaleta wskazana w raporcie to środowiskowe programy społeczne, których celem jest edukacja ekologiczna pracowników, doradców i klientów. Trzecia z wymienionych przewag systemu zarządzania to angażowanie podwładnych w inicjatywy środowiskowe i energetyczne.

– Chcemy, by każdy pracownik mógł angażować się w zmiany na rzecz ekologii, dlatego stawiamy na systemowy charakter usprawnień. Kluczowa jest dla nas także edukacja, która pozwala zrozumieć sedno problemów środowiskowych. Wdrażamy więc szereg programów dydaktycznych z myślą o naszych zespołach. W 2022 r. niemal 900 osób wzięło udział w webinarach organizowanych w ramach cyklu ESG Academy, a ubiegłoroczna edycja programu „Piątki z Klimatem” zgromadziła łącznie 1200 uczestników – mówi Halina Frańczak, dyrektor ds. zrównoważonego rozwoju, Deloitte w Polsce, krajach bałtyckich i Ukrainie.

O normach ISO 14001 i ISO 50001

ISO 14001 i ISO 50001 to międzynarodowe standardy, które zobowiązują firmy do skutecznego zarządzania obowiązkami środowiskowymi. Pierwsza z norm (ISO 14001) nakłada na organizację obowiązek dążenia do bardziej efektywnego wykorzystania zasobów, a także do redukcji generowanych odpadów. Celem ISO 50001 jest natomiast ustanowienie przez firmę systemów i procesów, które zwiększają efektywność energetyczną, redukują koszty energii i zmniejszają emisję gazów cieplarnianych.

Obejrzyj też rozmowę z Ireną Picholą, Partnerem, Liderem zespołu ds. zrównoważonego rozwoju w Polsce i Europie Środkowej, Deloitte: https://raportcsr.pl/irena-pichola-deloitte-esg-wymaga-wiedzy-i-wysilku-lecz-od-tej-idei-nie-ma-odwrotu-wideo/

Artykuł Audyt środowiskowy Deloitte w Polsce zakończony certyfikacją ISO 14001 i 50001 pochodzi z serwisu RAPORT CSR.

Jak piszą w omówieniu raportu eksperci Deloitte, biznes i natura są ze sobą nierozerwalnie związane, a zaburzenie bioróżnorodności niesie poważne konsekwencje dla firm i całego ekosystemu, w którym działają.

World Economic Forum szacuje, że ponad 44 biliony dolarów rocznej wartości ekonomicznej jest zagrożona zakłóceniami wynikającymi z utraty różnorodności biologicznej. W rzeczywistości, cała światowa wymiana handlowa i zachowanie ciągłości biznesu zależy od stanu przyrody. Dlatego też eksperci Deloitte postawili sobie za zadanie zbadanie, jakie jest znaczenie różnorodności biologicznej dla przedsiębiorstw a także zweryfikowanie poziomu wiedzy sektora prywatnego o bioróżnorodności.

Co opisuje raport?

Raport kompleksowo opisuje w jaki sposób gospodarka, społeczeństwo i biznes są zależne od natury i jej ekosystemów a także wykazuje jak utrata bioróżnorodności wpływa na funkcjonowanie wszystkich światowych systemów.

Ponadto, wskazuje w jaki sposób poszczególne sektory gospodarki, poprzez odpowiednie działania mogą mitygować ryzyka związane z utratą bioróżnorodności a także wykorzystywać szanse płynące ze wzmacniania natury i jej ekosystemów. Aby wzbogacić publikację o praktyczne wnioski, przeprowadzono badanie wśród blisko 100 przedstawicieli firm z 11 sektorów z obszaru UE.

Rzeczywisty poziom wiedzy i działań

Rekomendacje i wyniki analizy nie mogą jednak pozostać w oderwaniu od rzeczywistego poziomu wiedzy i działań podejmowanych przez środowiska biznesowe. Aby wzbogacić raport o aktualną perspektywę rynkową, zespół Deloitte przeprowadził pierwszą edycję badania „Business Case for Nature” wśród dyrektorów, managerów i specjalistów ds. ESG z całego świata (w przeważającej mierze z Europy). Odpowiedzi ankietowanych zostały zebrane w okresie od sierpnia do października 2023 r. W badaniu wzięli udział przedstawiciele 91 firm z różnych sektorów w 19 krajach.

Pytania zostały podzielone na 6 głównych kategorii: wpływ, potencjalne zaangażowanie i inicjatywy, możliwości, przeszkody, wskaźniki i cele, zarządzanie i raportowanie.

Na czym skupiają się firmy?

Raport wykazuje, że firmy przeważnie skupiają swoje wysiłki na przestrzeganiu przepisów, głównie tych związanych z emisjami i negatywnym wpływem na środowisko, ponieważ regulacje nadal nie obejmują kompleksowo aspektu różnorodności biologicznej. W związku z tym wiele firm priorytetowo traktuje zgodność z obowiązującymi przepisami zamiast proaktywnie zajmować się ochroną bioróżnorodności. Inną przeszkodą utrudniającą skoordynowane działania mające na celu zapobieganie utracie bioróżnorodności jest ograniczone zrozumienie jej potencjalnego wpływu na działalność biznesową.

Jak mitygować negatywny wpływ biznesu na przyrodę?

Aby skutecznie mitygować negatywny wpływ biznesu na przyrodę i sprostać stojącym przed wszystkimi uczestnikami rynku wyzwaniom, potrzebny jest skoordynowany wysiłek obejmujący współpracę organów regulacyjnych, instytucji finansowych, przedsiębiorstw i ekspertów w dziedzinie ochrony środowiska ze środowisk akademickich oraz trzeciego sektora. Mapa drogowa bioróżnorodności, czyli zbiór rekomendowanych działań do podjęcia przez przedsiębiorstwa to zbiór wskazówek, jak zapobiegać utracie różnorodności biologicznej.

Cały komunikat i raport do pobrania znajdują się na stronie Deloitte.

Źródło: Deloitte

Artykuł Raport Deloitte: Dlaczego bioróżnorodność ma znaczenie dla biznesu? pochodzi z serwisu RAPORT CSR.