Porozumienie z COP26 nawołuje do pilniejszych cięć emisji i obiecuje więcej pieniędzy dla krajów rozwijających się – aby pomóc im przystosować się do zmian klimatu.

Kraje poproszono o ponowne opublikowanie do końca przyszłego roku swoich planów działań na rzecz klimatu, z ambitniejszymi celami redukcji emisji do 2030 r.

Położono nacisk na potrzebę zwiększenia przez kraje rozwinięte przekazywania pieniędzy państwom biedniejszym cierpiącym z powodu skutków zmian klimatu, poza obecny cel 100 miliardów dolarów rocznie.

Zaplanowano wzrost – choć nie podwojenie – środków na pomoc biedniejszym krajom w adaptacji do zmian klimatu.

Po raz pierwszy do globalnego porozumienia klimatycznego wpisano nazwę „węgiel” ale
złagodzono ton finalnego porozumienia. Pierwotnie w projekcie zapisano zobowiązanie do „wycofania” węgla. Jednak ostatecznie wpisano zobowiązanie do stopniowego „wycofywania” się z węgla.

Kolejne rozmowy klimatyczne odbędą się podczas przyszłorocznego szczytu klimatycznego w Egipcie.

Artykuł COP26 w Glasgow: Pakt klimatyczny przyjęty – najważniejsze punkty porozumienia pochodzi z serwisu RAPORT CSR.

„COP26 to krok we właściwym kierunku. 1,5 stopnia Celsjusza pozostaje w zasięgu; ale praca jest daleka od ukończenia. Teraz przynajmniej możemy jak najszybciej zrealizować obietnice Glasgow, a potem mierzyć wyżej.

Przed COP26 postawiliśmy sobie trzy cele:

Po pierwsze, aby uzyskać zobowiązania do ograniczenia emisji również w tej dekadzie, aby osiągnąć cel ograniczenia globalnego ocieplenia do 1,5 stopnia.

Po drugie, osiągnąć cel 100 miliardów dolarów rocznie na finansowanie klimatu dla krajów rozwijających się i słabszych.

I po trzecie, aby uzyskać porozumienie w sprawie paryskiej księgi zasad (Paris rulebook).

Osiągnęliśmy postęp we wszystkich trzech celach.

Jeśli wszystkie długoterminowe zobowiązania ogłoszone podczas COP26 w Glasgow zostaną zrealizowane, powinniśmy utrzymać globalne ocieplenie poniżej 2 stopni.

Musimy więc dalej pracować, aby przyszłoroczna konferencja klimatyczna w Egipcie postawiła nas na dobrej drodze do osiągnięcia 1,5 stopnia.

Każdy musi wziąć na siebie odpowiedzialność. W UE zmniejszymy nasze emisje o co najmniej 55% do 2030 r. Do 2050 r. staniemy się pierwszymi neutralnymi dla klimatu. I nadal będziemy wspierać naszych partnerów w przyspieszeniu zmian klimatycznych”.

Artykuł COP26 w Glasgow. Ważne oświadczenie szefowej KE Ursuli von der Leyen pochodzi z serwisu RAPORT CSR.

W tym samym czasie rzecznik Ministerstwa Klimatu i Środowiska doprecyzowuje, że w przypadku Polski mówimy o latach czterdziestych, co według deklaracji jest celem państw rozwijających się.

„Panie premierze odwagi! Proszę pamiętać, że odejście od węgla i rozwój odnawialnych źródeł energii jest w ekonomicznym i środowiskowym interesie mieszkańców Polski — energia ze źródeł odnawialnych jest już tańsza, niż ta wytwarzana z paliw kopalnych” — mówi Marcin Kowalczyk, szef Działu Klimatycznego WWF Polska.

Czy możemy poczekać do 2049 roku?

Trzymanie się lat czterdziestych to nic innego jak podtrzymanie aktualnego status quo — wykorzystania węgla do 2049 roku. Nadal, bowiem:

• nie mamy planu sprawiedliwej transformacji,
• elektrownia Bełchatów wciąż emituje najwięcej gazów cieplarnianych w Unii Europejskiej,
• kopalnia Turów doprowadziła do konfliktu z Czechami i UE.

„Z rozmów z włodarzami gmin węglowych w Polsce wynika, że wielu wątpi w tak odległe daty odejścia od wydobycia i spalania węgla jak 2044 czy 2049. Przez tego typu zagmatwane komunikaty rządu, jak na COP26 — w połowie na potrzeby międzynarodowe, a w połowie na potrzeby krajowe mamy do czynienia z sytuacją groźnej schizofrenii informacyjnej i stanu zawieszenia. Ten stan zawieszenia nie mobilizuje do planowania i budowania przyszłości, ale znacząco hamuje i utrudnia przygotowanie sprawiedliwej transformacji. Ukrywanie realistycznej daty odejścia od węgla i ciągłe rozsiewanie wątpliwości chroni rząd przed wzięciem odpowiedzialności za podejmowanie pilnych decyzji i konkretne działania. To zabawa w chowanego ze społecznościami gmin węglowych, w których mieszka 20% pracowników naszego kraju” — mówi Monika Sadkowska, Koordynatorka Sekretariatu Forum Burmistrzów z WWF Polska.

Artykuł Na szczycie klimatycznym w Glasgow Polska podpisała deklarację odejścia od węgla pochodzi z serwisu RAPORT CSR.

W Glasgow trwa globalna konferencja ONZ w sprawie zmiany klimatu (COP 26). Z tej okazji międzynarodowa inicjatywa Climate Governance Initiative (CGI), której działania w Polsce realizuje Chapter Zero Poland, apeluje do zarządów przedsiębiorstw na całym świecie, aby postawiły transformację klimatyczną w samym centrum strategii korporacyjnej i procesów decyzyjnych.

W opublikowanym stanowisku CGI zwraca uwagę, że zmiany klimatyczne stanowią „największe zagrożenie dla globalnej stabilności systemów finansowych”. Wzywa rady nadzorcze i zarządy do szybkiego rozwoju kompetencji umożliwiających skuteczne stawienie czoła kryzysowi klimatycznemu.

– Te dane potwierdzają, że opracowywanie strategii klimatycznej staje się pilnym priorytetem dla tysięcy firm na poziomie globalnym. Każdy członek i członkini inicjatywy ma wpływ na wsparcie i przyspieszenie zeroemisyjnej transformacji w swoich organizacjach i poza nimi poprzez dzielenie się dobrymi praktykami i edukację opartą na praktycznych rozwiązaniach i narzędziach. Liczę, że podczas zbliżającego się szczytu klimatycznego COP26 głos Climate Governance Initiative będzie słyszalny, wspierając zaangażowanie biznesu w kierunku neutralności klimatycznej i zrównoważonej przyszłości planety, i społeczeństw. Zaangażowanie liderek i liderów biznesu jest niezbędne dla efektywnej współpracy i realizacji konkretnych działań dla ochrony klimatu – mówi Marzena Strzelczak, prezeska Zarządu i dyrektorka generalna Forum Odpowiedzialnego Biznesu, członkini Komitetu Sterującego Chapter Zero Poland.

W wydanym oświadczeniu CGI wskazuje, że skutki kryzysu klimatycznego „będą odczuwalne przez wszystkie przedsiębiorstwa i stanowią poważne zagrożenie w perspektywie krótko-, średnio- i długoterminowej, wymuszając na radach nadzorczych i zarządach postawienie kwestii klimatycznych w centrum strategii korporacyjnej, systemu zarządzania ryzykiem i procesów ujawniania informacji”.

CGI wzywa kadrę nadzorczą i zarządczą, aby „ta działała na rzecz wzmocnienia globalnej reakcji na kryzys klimatyczny, podkreślając jej kluczową rolę w procesie transformacji w kierunku gospodarki o zerowej emisji netto.

– Cieszymy się, że coraz więcej członków organów zarządczych w przedsiębiorstwach na całym świecie ma świadomość, jak poważnym wyzwaniem jest kryzys klimatyczny, i zobowiązuje się do podjęcia roli przywódczej w zarządzaniu klimatem w swoich podmiotach. Reprezentujemy ważną nową falę liderów w dziedzinie ochrony klimatu. Mamy znaczną siłę oddziaływania i jesteśmy gotowi do podejmowania środków przyspieszających niezbędne zmiany, aby jeszcze za naszego życia stworzyć gospodarkę o zerowej emisji netto – stwierdza Karina Litvack, prezeska Climate Governance Initiative.

W swoim oświadczeniu Climate Governance Initiative podkreśla, że „nadszedł krytyczny moment dla rad nadzorczych i zarządów, aby zaangażować się w ochronę przed skutkami zmian klimatycznych oraz wyznaczyć kierunek długofalowych planów na przyszłość. Niezbędne jest, aby strategia biznesowa spełniała wymogi zeroemisyjnej przyszłości, a kierownictwo dysponowało odpowiednimi umiejętnościami do jej realizacji”. Climate Governance Initiative przez sieć lokalnych inicjatywy, umożliwia członkiniom i członkom rad nadzorczych i zarządów zdobycie kompetencji niezbędnych do wspierania przedsiębiorstw w przyspieszaniu transformacji w kierunku zerowej emisji netto. Wsparcie to bazuje na ośmiu zasadach skutecznego zarządzania klimatem opublikowanych przez Światowe Forum Ekonomiczne.

Lokalne sieci skupiające członków kadry nadzorczej i zarządczej, które tworzą Climate Governance Initiative (w Polsce jest to Chapter Zero Poland) – koncentrują się na „budowaniu społeczności złożonej z członkiń i członków organów nadzorczych i zarządczych przedsiębiorstw o wysokiej świadomości klimatycznej, którzy angażują się w rozwijanie umiejętności, procesów i wiedzy niezbędnych do wypełniania swoich obowiązków powierniczych w długofalowej pracy na rzecz organizacji”.

– Systematycznie zapraszamy osoby zasiadające w organach nadzorczych i zarządczych do Chapter Zero Poland, którego organizatorem w Polsce jest Forum Odpowiedzialnego Biznesu a opiekunem merytorycznym Deloitte Polska. To platforma rozwoju kompetencji liderek i liderów biznesu, którzy nie chcą czekać z założonymi rękoma na pogłębiający się kryzys klimatyczny i poszukują różnorodnych narzędzi i pomysłów, które pomogą go przezwyciężyć – dodaje Marzena Strzelczak.

Artykuł Climate Governance Initiative apeluje o stawienie czoła kryzysowi klimatycznemu pochodzi z serwisu RAPORT CSR.

Świat doświadcza ekstremalnych warunków pogodowych, które niebezpiecznie zbliżają planetę do katastrofy klimatycznej. Aby jej uniknąć świat musi zmniejszyć o połowę emisje CO2 do 2030 r. , by nie dopuścić do wzrostu temperatury o więcej niż 1,5°C. W tym celu brytyjska prezydencja COP26 wzywa kraje do wyznaczenia ambitnych celów:

• rezygnacji z energetyki węglowej
• przejścia na czyste pojazdy elektryczne
• zaprzestania wylesiania
• finansowania zielonej transformacji

Szczególnie ważną częścią szczytu w Glasgow będzie dyskusja na temat sposobu, w jaki  kraje najbardziej narażone na zmiany klimatu mogą uzyskać dostęp do środków finansowych potrzebnych do dostosowania się do zmian klimatycznych i pobudzenia ekologicznej odbudowy po pandemii.

Niestety większość liderów przybyła na szczyt prywatnymi odrzutowcami. Flota prywatnych odrzutowców, które przywiozły dygnitarzy na szczyt COP26 w Glasgow, wyemitowała 13 tys. ton CO2, czyli tyle, ile przez cały rok przy średniej konsumpcji wytworzy 1,6 tys. Brytyjczyków – podaje „Daily Mail”.

Artykuł Rozpoczął się szczyt klimatyczny COP26 pochodzi z serwisu RAPORT CSR.

Gospodarzem 26. Konferencji Stron ONZ w sprawie zmian klimatu (COP26) w Scottish Event Campus (SEC) w Glasgow w dniach 31 października-12 listopada 2021 r. jest Wielka Brytania.

W rozmowach klimatycznych spotykają się głowy państw, eksperci ds. klimatu i działacze w celu uzgodnienia skoordynowanych działań na rzecz przeciwdziałania zmianom klimatu.

Przypomnijmy, że państwa – strony utworzyły Ramową Konwencję w Sprawie Zmian Klimatu (UNFCCC), aby wspólnie omówić działania mające na celu ograniczenie globalnego ocieplenia. Konwencja weszła w życie 21 marca 1994 r. Obecnie należy do niej prawie 200 krajów.

CZYTAJ TEŻ:

https://raportcsr.pl/papiez-franciszek-i-jego-goscie-apeluja-do-uczestnikow-szczytu-ekologicznego-cop26/

Zaczęło się od Kioto

Konwencja jest dokumentem ramowym i jest uaktualniana tak, aby jak najefektywniej przeciwdziałać zmianom klimatu. Pierwszym dokumentem uzupełniającym Konwencję jest Protokół z Kioto. Został on przyjęty w 1997 roku, a wszedł w życie w 2005 roku. Ratyfikowały go 183 państwa. Porozumienie to ma na celu ograniczenie emisji gazów cieplarnianych na świecie.

Kraje – strony Konwencji – postanowiły uwzględniać kwestie zmian klimatu w takich dziedzinach jak: rolnictwo, przemysł, zasoby naturalne oraz przedsięwzięcia związane z ochroną wybrzeży morskich. Zgodziły się również stworzyć narodowe programy mające na celu spowolnienie zmian klimatu.

Konwencja wymaga od rozwiniętych państw przedkładania regularnych i szczegółowych raportów na temat skali emisji gazów cieplarnianych. Kraje rozwijające się są również zachęcane do przygotowywania takich raportów.

Organy Konwencji

Najwyższym organem decyzyjnym Konwencji jest Konferencja Stron (COP – Conference of the Parties), która odbywa się co roku. Pierwsze spotkanie miało miejsce w Berlinie w 1995 r. Głównym zadaniem COP jest przegląd raportów na temat emisji gazów cieplarnianych przedstawianych przez kraje. Na podstawie raportów, członkowie Konferencji oceniają efekty podjętych działań.

Ciała pomocnicze UNFCCC

• Subsidiary Body for Scientific and Technological Advice (SBSTA) – Organ Doradczy ds. Naukowych i Technologicznych;
• Subsidiary Body for Implementation (SBI) – Organ Doradczy ds. Implementacji.

Zadaniem tych organów jest doradzanie Konferencji Stron. Oba organy ściśle ze sobą współpracują. Ich spotkania odbywają się jednocześnie, co najmniej dwa razy w roku.

Sekretariat UNFCCC (Sekretariat do Spraw Zmian Klimatu)

Od sierpnia 1996 r. siedziba Sekretariatu UNFCCC mieści się w Bonn, w Niemczech. Sekretariat wspiera wszystkie instytucje zaangażowane w przeciwdziałanie zmianom klimatu. Ponadto, monitoruje postępy państw – stron w wypełnianiu podjętych zobowiązań oraz wspiera negocjacje poprzez dostarczanie szczegółowych analiz dotyczących zmian klimatu. Sekretariat jest też odpowiedzialny za przygotowanie sesji Konferencji Stron (COP).

Osiągnięcia UNFCCC

Konwencja podkreśla, że globalne ocieplenie stanowi realne zagrożenie. Problemy związane z tym faktem nie były tak oczywiste w 1994 r. kiedy to brakowało naukowych dowodów. Nawet w dniu dzisiejszym, wiele osób wciąż nie jest przekonanych o istnieniu globalnego ocieplenia i jego poważnych konsekwencjach, które mogą mieć wpływ na środowisko w kolejnych dekadach a nawet wiekach. Konwencja dostrzega problem ocieplenia klimatu i stara się go rozwiązać.

Najważniejszy cel UNFCCC

Głównym założeniem Konwencji jest ustabilizowanie koncentracji gazów cieplarnianych na poziomie, który zapobiegnie niebezpiecznej, antropogenicznej (wywołanej przez człowieka) ingerencji w system klimatyczny. Taka ingerencja może spowodować poważne zakłócenia w funkcjonowaniu tego systemu. Poziom stabilizacji powinien być osiągnięty w określonym czasie, który umożliwi ekosystemom przystosowanie się do zmian klimatu w naturalny sposób. Zapewni to bezpieczeństwo i stabilność produkcji żywności oraz umożliwi zrównoważony rozwój gospodarczy.

Główne zadania UNFCCC

• wspieranie działań, na szczeblach globalnym, regionalnym i krajowym, prowadzonych w ramach zrównoważonego rozwoju i mających na celu ograniczanie skutków zmian klimatu oraz przystosowanie się do nich;
• wspieranie procesów międzynarodowych dotyczących skutecznej i efektywnej implementacji Protokołu z Kioto;
• udostępnianie i rozpowszechnianie przystępnie przedstawianych oraz wiarygodnych informacji i danych dotyczących zmian klimatu;
• promowanie zaangażowania organizacji pozarządowych, sektorów biznesu i przemysłu oraz środowisk naukowych w kwestie związane z przeciwdziałaniem zmianom klimatu. Promowanie skutecznego komunikowania się oraz wymiany informacji i doświadczeń pomiędzy wszystkimi zainteresowanymi stronami.

Rola krajów rozwiniętych

Konwencja kładzie szczególną odpowiedzialność za przeciwdziałanie zmianom klimatu na kraje rozwinięte, ponieważ to właśnie te kraje są w dużej mierze odpowiedzialne za emisje gazów cieplarnianych do atmosfery zarówno w przeszłości, jak i obecnie. Ponadto, kraje rozwinięte mają wspierać finansowo i technologicznie przedsięwzięcia mające na celu walkę ze zmianami klimatu w krajach słabiej rozwiniętych.

Strony Konwencji zdają sobie sprawę, że emisja gazów cieplarnianych w krajach rozwijających będzie zwiększać się w najbliższych latach co jest to spowodowane rozwojem gospodarczym tych krajów. Przedsięwzięcia mające na celu ograniczanie emisji gazów w krajach słabiej rozwiniętych mają być prowadzone w taki sposób, aby nie hamowały rozwoju gospodarczego.

KONTAKT DO AUTORA: t.dereszynski@raportcsr.pl

Artykuł Szczyt klimatyczny COP26 od 31 października 2021 r. w Glasgow pochodzi z serwisu RAPORT CSR.