Polska gospodarka nadal liniowa. Potrzebna zmiana podejścia

Gospodarka obiegu zamkniętego (GOZ), inaczej gospodarka cyrkularna, to model, który zakłada maksymalne wykorzystanie zasobów i ograniczenie ilości odpadów. Choć koncepcja ta zyskuje na znaczeniu w całej Unii Europejskiej, Polska wciąż jest na początku tej drogi. Nasz kraj osiągnął dotąd zaledwie 10-procentowy poziom cyrkularności.

– Do osiągnięcia gospodarki obiegu zamkniętego w skali makro jesteśmy i daleko, i blisko. Daleko, ponieważ tzw. luka cyrkularności wynosi aż 90 proc., co pokazuje, jak wiele mamy jeszcze do zrobienia. Z drugiej strony jesteśmy dopiero na początku drogi i jest to bardzo ważny moment, ponieważ projektujemy gospodarkę na przyszłość – mówi Newserii Anita Sowińska, wiceminister klimatu i środowiska.

Nowe przepisy unijne wymuszą zmiany

Zgodnie z nowym rozporządzeniem UE w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (PPWR), które zacznie obowiązywać od sierpnia 2026 roku, państwa członkowskie będą musiały znacząco ograniczyć ilość generowanych odpadów.

Rozporządzenie zakłada:

• zmniejszenie ilości odpadów opakowaniowych o 5 proc. do 2030 roku (względem poziomu z 2018 roku),

• redukcję o 15 proc. do 2040 roku,

• recykling co najmniej 65 proc. odpadów opakowaniowych do końca 2025 roku, a 70 proc. – do 2030 roku,

• obowiązkową recyklingowalność wszystkich opakowań,

• zakaz jednorazowych opakowań na kosmetyki i żywność w hotelach (np. masła, keczupy, dżemy) oraz na warzywa i owoce poniżej 1,5 kg.

Rozszerzona odpowiedzialność producenta nadal opóźniona

Choć rozszerzona odpowiedzialność producenta (ROP) powinna działać w Polsce już od stycznia 2023 roku, odpowiednie przepisy nadal nie zostały wdrożone. Polska naraża się tym samym na wysokie kary – od 30 do 60 tys. euro dziennie.

– Rozszerzona odpowiedzialność producencka to jest rozwiązanie, które co do zasady polega na tym, że to zanieczyszczający ma płacić za swoje odpady, czyli to producent albo szerzej – wytwórca odpadów ponosi odpowiedzialność finansową za gospodarkę odpadami – podkreśla Anita Sowińska. – Uważam, że jest to bardzo sprawiedliwe rozwiązanie, ponieważ w tej chwili koszt gospodarowania odpadami ciąży przede wszystkim na samorządach, a także na mieszkańcach, którzy ponoszą te koszty w gospodarce za wywóz odpadów.

Projekt ustawy wdrażającej ROP trafił w kwietniu do KPRM. Według zapowiedzi resortu klimatu, nowe przepisy mają zostać uchwalone jeszcze w tym roku i wdrażane etapami od 2026.

Edukacja i zachęty finansowe kluczowe dla GOZ

Osiągnięcie cyrkularnej gospodarki wymaga także zmiany postaw konsumenckich. Ministerstwo Klimatu i Środowiska stawia na edukację oraz narzędzia ekonomiczne, które mają wspierać selektywną zbiórkę odpadów i recykling.

– Instytucje publiczne mają duży wpływ na to, jak możemy kształtować zrównoważoną konsumpcję, i to jest na pewno edukacja. Tutaj Ministerstwo Klimatu i Środowiska od wielu lat podejmuje wysiłki edukacyjne, nie tylko w szkołach, ale również na przykład w mediach i social mediach – mówi Anita Sowińska. – To są również rozwiązania finansowe, chociażby system kaucyjny jest dobrym przykładem rozszerzonej odpowiedzialności producenckiej, gdzie konsument, który wie, że przykładowo butelka PET ma wartość, będzie oddawał ją do recyklingu, na przykład do automatu albo innego punktu zbiórki. Myślę, że instrumenty finansowe są bardzo istotne w ekologii, ponieważ ekologia jest ściśle powiązana z ekonomią.

System kaucyjny już od października 2025 roku

Polska przygotowuje się do wprowadzenia ogólnokrajowego systemu kaucyjnego. Ma on ruszyć 1 października 2025 roku i obejmie:

• plastikowe butelki do 3 l,

• puszki metalowe do 1 l,

• szklane butelki wielokrotnego użytku do 1,5 l.

Duże sklepy (powyżej 200 m²) będą musiały przyjmować puste opakowania i zwracać kaucję. Mniejsze placówki będą mogły dobrowolnie uczestniczyć w systemie.

Celem jest ograniczenie zmieszanych odpadów komunalnych oraz podniesienie poziomu recyklingu w Polsce, który wciąż jest znacznie poniżej unijnych celów.

Eksperci o GOZ: Potrzebna współpraca wszystkich stron

O wyzwaniach związanych z wdrażaniem gospodarki o obiegu zamkniętym debatowali przedstawiciele administracji i biznesu podczas konferencji Sustainable Economy Summit, która odbyła się 27–28 maja br. Dyskutowano m.in. o systemie kaucyjnym, ROP oraz wdrażaniu nowych regulacji unijnych.

Źródło i cała informacja: Newseria Biznes

Artykuł Polska dopiero na początku drogi do gospodarki obiegu zamkniętego. Luka cyrkularności sięga 90 proc. pochodzi z serwisu RAPORT CSR.

Nowy system ROP – co to oznacza dla przedsiębiorców?

Zgodnie z założeniami ROP, producenci opakowań będą zobowiązani do pokrycia kosztów zbiórki, sortowania i recyklingu odpadów. Polska, zgodnie z unijnymi regulacjami, musi osiągnąć 65-procentowy poziom recyklingu odpadów opakowaniowych do 2025 roku. Jednak wciąż brakuje szczegółowych informacji na temat konstrukcji systemu, co budzi niepokój wśród ekspertów i przedsiębiorców.

Analizując funkcjonujące już systemy ROP w Europie, można zauważyć, że Polska zamierza pójść śladem Węgier – kraju, gdzie system ten generuje wysokie koszty dla konsumentów, a poziom recyklingu wynosi zaledwie 46%. To znacznie poniżej unijnych standardów.

Czy Polska powtórzy błędy węgierskiego systemu?

Ministerstwo Klimatu i Środowiska planuje model, w którym opłaty producentów będą zależne od rodzaju opakowań. Środki te mają trafiać do Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (NFOŚiGW) i być przekazywane gminom na selektywną zbiórkę i sortowanie odpadów.

Zdaniem Andrzeja Strojnego, analityka WEI, taka struktura systemu może prowadzić do wzrostu kosztów i mniejszej efektywności recyklingu. Węgierski model pokazuje, że większa rola państwa w zarządzaniu środkami z ROP skutkuje nieefektywnym wykorzystaniem funduszy oraz zwiększonymi obciążeniami finansowymi dla konsumentów.

Eksperci wskazują, że skuteczne systemy funkcjonujące w Belgii, Francji i Czechach opierają się na ścisłej współpracy przedsiębiorców, firm odzysku i samorządów – bez zbędnych, dodatkowych opłat nakładanych przez państwo.

Nowy podatek w ukryciu?

Z pisma Ministerstwa Klimatu i Środowiska wynika, że rząd planuje scentralizowany system, w którym producenci wnoszą opłaty na rzecz państwa, ale nie mają realnego wpływu na gospodarowanie odpadami. Jak podkreśla Piotr Palutkiewicz, wiceprezes WEI, taki system trudno nazwać odpowiedzialnością producenta.

– Koszty systemu ROP nie mogą stanowić dodatkowego strumienia pieniędzy publicznych redystrybuowanych przez administrację. Tworzymy nowy podatek, który uderzy w konsumentów – ostrzega Palutkiewicz.

Eksperci podkreślają, że mechanizmy fiskalne często przynoszą efekty odwrotne do zamierzonych – zamiast ograniczyć ilość odpadów, mogą zwiększyć obciążenia dla społeczeństwa. Koszty systemu poniosą konsumenci poprzez wyższe ceny produktów i rosnące opłaty za gospodarowanie odpadami.

Jak powinien wyglądać efektywny system ROP?

Eksperci WEI apelują o oparcie polskiego systemu ROP na sprawdzonych europejskich modelach, które skutecznie zwiększają poziomy recyklingu, jednocześnie nie obciążając nadmiernie obywateli. Kluczowe powinny być:

• Ścisła współpraca producentów, firm odzysku i samorządów,
• Eliminacja zbędnych pośredników finansowych,
• Transparentność wydatkowania środków,
• Mechanizmy motywacyjne dla przedsiębiorców do stosowania ekologicznych opakowań.

Bez odpowiednio zaplanowanego systemu Polska ryzykuje powtórzenie błędów Węgier, gdzie kontrola państwa nad recyklingiem skutkuje niską efektywnością i wysokimi kosztami dla obywateli. Wdrażając skuteczne, sprawdzone rozwiązania, możemy nie tylko osiągnąć wymagane poziomy recyklingu, ale również stworzyć system korzystny zarówno dla środowiska, jak i dla gospodarki.

Źródło: Warsaw Enterprise Institute

Artykuł Rządowy system ROP: Czy nowy podatek od opakowań uderzy w konsumentów? pochodzi z serwisu RAPORT CSR.

Dodatkowo 12-13 listopada odbędzie się spotkanie głów państw i rządów, w którym weźmie udział Prezydent RP Andrzej Duda.

Polskiej delegacji towarzyszyć będzie misja biznesowa złożona z laureatów projektu GreenEvo – akcelerator zielonych technologii. Celem misji jest promocja polskich zielonych technologii za granicą i budowanie rozpoznawalności dla polskich przedsiębiorców.

Day 1 at #COP29 is a wrap! 🌍

Over the next two weeks, delegates from 198 Parties will tackle critical climate issues at the world’s largest climate summit.

Much is at stake.

It’s time to stand and deliver. pic.twitter.com/AKu9i5G1Ry

— UN Climate Change (@UNFCCC) November 12, 2024

Rola sektora prywatnego w zielonej transformacji

Podkreślamy znaczenie współpracy z sektorem prywatnym w walce ze zmianami klimatu. Transformacja nie dzieje się samoistnie – to przedsiębiorcy i innowatorzy są siłą napędową zmian – mówiła minister klimatu i środowiska Paulina Hennig-Kloska.

– Doceniamy wkład polskich firm w rozwój nowoczesnych technologii, które wspierają działania na rzecz klimatu – dlatego COP będzie dla nas okazją do przedstawienia światu polskich liderów green-tech, którzy są laureatami projektu MKiŚ Greenevo – akceleratora zielonych technologii – podkreśla szefowa resortu MKiŚ.

Polskie firmy zaprezentują się na rynku azerskim podczas Forum Gospodarczego

Na COP29 Ministerstwo Klimatu i Środowiska promuje przedsiębiorstwa w ramach programu dyplomacji ekonomicznej. Polskie firmy zaprezentują się na serii spotkań ministerialnych z przedstawicielami państw rozwijających się, przedstawiając technologie, które sprawdziły się w naszym kraju. Wystąpią tez w panelu wysokiego szczebla, gdzie wraz z ministrami oraz krajowym i międzynarodowym sektorem bankowym będą rozmawiać o możliwościach skalowania potencjału sektora prywatnego w realizacji celów Porozumienia Paryskiego.

Wsparcie finansowe dla krajów rozwijających się

Tegoroczny COP poświęcony będzie w znaczniej mierze mobilizacji dodatkowych środków finansowych dla państw rozwijających się, w ramach nowego celu finansowego, jaki ma obowiązywać po roku 2025.

Polska, jako dobrowolny dawca pomocy klimatycznej, wnosi wkład w projekty finansowane z budżetu Unii Europejskiej, proporcjonalnie do naszego udziału w nim. Na COP opowiadamy się za pragmatycznym podejściem do pomocy finansowej. Wysokość celu nie może być oderwana od możliwości państw-dawców. Polska uważa, że środki finansowe powinny być wykorzystywane skutecznie i generować dodatkowe źródła finansowania, a ograniczone zasoby powinny trafiać do tych, którzy ich najbardziej potrzebują. Publiczne wsparcie finansowe powinno wspierać w adekwatnym stopniu działania adaptacyjne, które są kluczowe w walce ze skutkami zmian klimatycznych.

Wzrost ambicji w zakresie redukcji emisji

W 2025 roku wszystkie strony porozumienia paryskiego powinny przedłożyć swoje plany ograniczania emisji gazów cieplarnianych – w formie „wkładów określonych na poziomie krajowym” (Nationally Determined Contributions – NDC) na okres po 2030 roku. Istotna zatem będzie dyskusja podczas COP 29 na temat ograniczania emisji w ramach Programu Prac na rzecz Mitygacji.

Unia Europejska, w tym Polska, realizuje jedne z najbardziej ambitnych polityk klimatycznych na świecie, zgodnie z celami Porozumienia Paryskiego, zmierzając do ograniczenia globalnego ocieplenia do 1,5°C. Jednakże aby sprostać globalnym wyzwaniom klimatycznym, konieczne jest, by najwięksi emitenci gazów cieplarnianych również podnieśli swoje ambicje. Polska opowiada się za zwiększeniem zobowiązań redukcyjnych w skali globalnej. Jedynie globalne współdziałanie przyniesie wymierne rezultaty.

Mechanizmy rynkowe i walka z greenwashingiem

Na COP29 omawiane będą także mechanizmy rynkowe zgodne z artykułem 6 Porozumienia Paryskiego, które stworzą ramy do obrotu jednostkami redukcji emisji. Mechanizmy te są szczególnie ważne w sektorach, w których redukcja emisji jest trudna z powodu naturalnych ograniczeń technologicznych, takich jak produkcja cementu. Polska opowiada się za wprowadzeniem jasnych i przejrzystych reguł generowania i transferu jednostek redukcyjnych, które zapobiegną zjawisku greenwashingu. Zależy nam na tym, by mechanizmy te były wiarygodne i wspierały rzeczywiste osiąganie celów Porozumienia Paryskiego.

***

Jak z kolei Informują media, prezydent Andrzej Duda nie wziął udziału we wspólnym zdjęciu z innymi przywódcami na szczycie klimatycznym COP29 w Baku. Prezydent nie chciał być na jednej fotografii z dyktatorem Białorusi Aleksandrem Łukaszenką.

Źródło: Ministerstwo Klimatu i Środowiska/Informacje własne

To Cię może zainteresować:

https://raportcsr.pl/wei-czy-strach-przed-zmianami-klimatu-przeslania-nam-rzeczywistosc-cop29/

Artykuł Ministerstwo Klimatu i Środowiska: Polska na COP29 pochodzi z serwisu RAPORT CSR.

Zadania związane z wdrażaniem programu „Stop Smog”, który jest finansowany z Funduszu Termomodernizacji i Remontów, od 1 stycznia 2021 r. realizują: Ministerstwo Klimatu i Środowiska oraz NFOŚiGW. Zasilenia finansowe programu przewidziano na lata 2019-2024. Do tej pory na jego realizację przeznaczono 180 mln zł. W obecnie prowadzonym naborze, od 31.03.2021 r., do rozdysponowania było przeszło 142 mln zł. Na lata 2022-2024 NFOŚiGW planuje przeznaczyć na realizację przedsięwzięć niskoemisyjnych w ramach programu „Stop Smog” aż 518 mln zł.

O dotacje na likwidację lub wymianę źródeł ciepła na niskoemisyjne oraz termomodernizację w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych osób najmniej zamożnych mogą starać się: gminy, związki międzygminne, powiaty, a także związek metropolitalny w województwie śląskim.

Wnioskodawcy w programie „Stop Smog” mogą uzyskać do 70% dofinansowania kosztów inwestycji. Pozostałe 30% stanowi wkład własny gminy/powiatu. Dzięki temu mieszkańcy gmin – położonych na obszarze, gdzie obowiązuje tzw. uchwała antysmogowa – mogą otrzymać dotację do 100% kosztów przedsięwzięcia. Średni koszt realizacji niskoemisyjnych inwestycji w jednym budynku, a w przypadku budynku o dwóch lokalach – w jednym lokalu, nie może przekroczyć 53 tys. zł.

Ostatecznym beneficjentem „Stop Smogu” są osoby, których przeciętny miesięczny dochód, na jednego członka gospodarstwa domowego, nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym. Ponadto beneficjent musi m.in.: być właścicielem lub współwłaścicielem budynku będącego przedmiotem inwestycji, faktycznie zamieszkiwać lokal/budynek objęty przedsięwzięciem oraz złożyć do gminy wniosek o zawarcie umowy na realizację przedsięwzięcia niskoemisyjnego.

– Cieszę się, że razem z NFOŚiGW możemy realnie pomagać kolejnym samorządom w walce ze smogiem. Szczególnie teraz, gdy w tzw. sezonie grzewczym problem zanieczyszczających powietrze kopciuchów narasta. Tymczasem dodatkowe środki z programu „Stop Smog” są na wyciagnięcie ręki dla wszystkich zainteresowanych gmin, które chcą pomóc swoim najmniej zamożnym mieszkańcom w wymianie źródła ciepła na ekologiczne i ociepleniu domu – mówi minister klimatu i środowiska Anna Moskwa.

Małopolskie gminy, a jest ich w „Stop Smog” już osiem razem z Krakowem, są przykładem dobrych praktyk w wykorzystywaniu dostępnych środków dedykowanych na działania związane z walką o czyste powietrze. – W przypadku stolicy Małopolski, za 50 mln zł, wymienionych zostanie 756 starych, niespełniających standardów niskoemisyjnych, źródeł ciepła a w 289 budynkach jednorodzinnych poprawi się efektywność energetyczna dzięki wykonanej termomodernizacji. O 30% zmniejszy się zapotrzebowanie na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania budynków mieszkalnych jednorodzinnych i podgrzewania wody użytkowej, liczone łącznie dla wszystkich przedsięwzięć niskoemisyjnych objętych porozumieniem między NFOŚiGW a Krakowem – podkreśla wiceprezes NFOŚiGW Paweł Mirowski.

Projekt obejmie 944 budynki mieszkalne jednorodzinne najmniej zamożnych gospodarstw domowych, co odpowiada 2,1% łącznej liczby budynków mieszkalnych jednorodzinnych na obszarze miasta Krakowa na podstawie aktualnych danych publikowanych przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

– Przystąpienie do realizacji programu „Stop Smog” przybliży Kraków do osiągnięcia jednego z naszych priorytetów, jakim jest osiągnięcie wymaganych standardów jakości powietrza. To kolejny program, po programie „Czyste Powietrze”, wdrażany przez NFOŚiGW i realizowany przez Kraków, który przyczyni się do poprawy jakości powietrza w mieście i pozwoli nam na realne wsparcie mieszkańców w przeprowadzaniu inwestycji z zakresu ochrony środowiska – mówi zastępca prezydenta Miasta Krakowa Jerzy Muzyk.

Obecnie z programu „Stop Smog” korzysta jedenaście gmin, w tym osiem z województwa małopolskiego (Brzesko, Kraków, Limanowa, Niepołomice, Skawina, Spytkowice, Sucha Beskidzka i Tuchów) oraz trzy ze śląskiego (Pszczyna, Rybnik i Sosnowiec).

Kolejne dwa porozumienia z gminami woj. mazowieckiego są na etapie podpisywania (Dąbrówka i Raszyn). Dzięki aktywności wszystkich samorządów – łącznie z Raszynem i Dąbrówką – na rzecz poprawy jakości powietrza zrealizowanych będzie 2 151 niskoemisyjnych inwestycji o łącznej wartości 112,3 mln zł, w tym 72,8 mln zł z budżetu państwa i 34,8 mln zł wkładu własnego gmin.

Gmina przystępująca do „Stop Smog” odpowiada za realizację przedsięwzięć na terenie nieruchomości swoich mieszkańców. Do jej zadań należy m.in. przeprowadzenie zamówienia na usługi i dostawy oraz roboty budowlane w ramach przedsięwzięć niskoemisyjnych, a także zapewnienie i organizacja zasobów niezbędnych do przygotowania i nadzoru nad realizacją tych przedsięwzięć oraz nad trwałością inwestycji. Rada gminy może też ustanowić w regulaminie realizacji przedsięwzięć niskoemisyjnych, tryb realizacji, polegający na udzielaniu dotacji celowej na finansowanie kosztów realizacji tych przedsięwzięć (z tego rozwiązania korzystać będzie m.in. Kraków).

Artykuł Jak przystąpić do programu „Stop Smog? Ile pieniędzy można dostać? [PORADNIK] pochodzi z serwisu RAPORT CSR.

– To przełomowe przepisy. Zaostrzamy kary, by skuteczniej chronić naturę. Ułatwiamy egzekwowanie tych kar zwłaszcza w przypadku firm, a także odciążamy budżety samorządów, które często muszą płacić miliony za usuwanie niebezpiecznych odpadów – zapowiedział wiceminister klimatu i środowiska Jacek Ozdoba, inicjator nowego projektu.

Bardzo istotna jest planowana zmiana dotycząca odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za niszczenie środowiska. Inaczej niż dotąd będzie można równolegle ścigać odpowiedzialny za takie niszczenie podmiot zbiorowy – np. spółkę, a także jej prezesa czy zarządcę. Dziś najpierw musi zostać prawomocnie skazana za to przestępstwo osoba fizyczna, np. prezes firmy, by odpowiedzialność za zniszczenie środowiska ponosiła także sama spółka. Ponadto dla takich podmiotów niszczących środowisko podnosimy minimalną granicę grożącej im grzywny – z tysiąca do 10 tys. zł.

Za nielegalne składowanie niebezpiecznych odpadów grozić ma natomiast od 2 do 12 lat więzienia.

By łatwiej było zgłaszać przypadki niszczenia środowiska, na stronie Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska został stworzony interaktywny formularz, który umożliwia zgłoszenie np. nielegalnego składowiska odpadów:

KLIKNIJ: Jeśli widzisz coś niepokojącego, mogącego mieć niekorzystny wpływ na środowisko, zgłoś interwencję

Wystarczy wskazać lokalizację i dodać krótki opis (ewentualnie zamieszczając zdjęcie). Zgłoszenia można dokonać anonimowo.

Za pośrednictwem formularza wpłynęło 781 zgłoszeń dotyczących m.in. porzucenia odpadów, z czego potwierdzono 263 zgłoszenia. Udało się m.in. ujawnić miejsca nielegalnego magazynowania odpadów niebezpiecznych. Część z takich miejsc, dzięki działaniom samorządów, zostało już uprzątniętych przez osoby, które dopuściły się tego procederu.

Ministrowie Warchoł i Ozdoba zapowiedzieli też, że nie ma zgody na przywożenie do Polski odpadów z zagranicy. Dostęp do naszego rynku nie oznacza zgody np. na import śmieci z Niemiec czy Francji. W takich wypadkach również polskie przepisy będą surowo egzekwowane.

Planuje się zwiększenie dolnej i górnej granicy ustawowego zagrożenia za przestępstwa przeciwko środowisku, w tym te określone w art. 183 i 185 Kodeksu karnego, dotyczące nielegalnego gospodarowania odpadami.

Projekt zakłada również podwyższenie minimalnych i maksymalnych stawek grzywny za zaśmiecanie miejsc publicznie dostępnych oraz lasów. Nowe przepisy pozwolą na orzeczenie wobec sprawcy takiego wykroczenia obowiązku posprzątania zaśmieconego terenu.

Ważną zachętą do naprawienia wyrządzonej szkody będzie możliwość zastosowania wobec sprawców czynów, którzy usunęli negatywne skutki swojej przestępczej działalności, nadzwyczajnego złagodzenia kary, a nawet odstąpienia od jej wymierzenia.

Jednym z najpoważniejszym problemów jest porzucanie odpadów, w tym tych niebezpiecznych, w miejscach, które nie są przeznaczone do tego celu. Często oszuści podpisują umowę z właścicielem terenu, zakładając wcześniej małą firmę nieoficjalnie współpracującą z nieuczciwym podmiotem, faktycznym właścicielem odpadów. Wynajmowany teren w krótkim czasie zostaje zapełniony odpadami, a „przedsiębiorca” znika z rynku.

Często obowiązek usunięcia tych odpadów spada na organy samorządowe, bo nie udaje się ustalić sprawców czynu. Koszty utylizacji porzuconych odpadów to duże obciążenie dla budżetu państwa oraz samorządów – nawet kilkadziesiąt milionów złotych (np. usunięcie nielegalnych odpadów na terenie Gorlic wyniosło niemal 49 mln zł). Skalę problemu oddaje fakt, że Główny Inspektorat Ochrony Środowiska zidentyfikował ok. 900 takich miejsc.

Dlatego wprowadzanie zmianę, zgodnie z którą w przypadku skazania sprawcy za umyślne przestępstwo przeciwko środowisku, obligatoryjnie orzekana będzie przez sąd nawiązka nawet do 10 mln zł na rzecz Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Te środki będą mogły zostać przeznaczone na uprzątnięcie miejsc porzucenia odpadów.

Zmiany przepisów są konieczne, bo w ostatnich latach rośnie liczba przestępstw przeciwko środowisku. Zgodnie z danymi Komendy Głównej Policji, taki wzrost widoczny jest szczególnie w przypadku przestępstw z art. 183 Kk – chodzi o nielegalne gospodarowanie odpadami. W roku 2020 takich przestępstw było 287, a w roku 2017 wykryto ich tylko 28.

Artykuł Będą surowe kary za zanieczyszczanie środowiska. Jak zgłosić anonimowo przypadki niszczenia środowiska pochodzi z serwisu RAPORT CSR.

Ścieżka kredytu z dotacją, którą Credit Agricole wprowadził w ramach programu „Czyste Powietrze”, pomoże klientom pokryć koszty wymiany starych źródeł ciepła na bardziej efektywne oraz termomodernizacji budynków. Inwestycja może obejmować między innymi pompę ciepła czy panele fotowoltaiczne. Z programu mogą skorzystać właściciele lub współwłaściciele domów jednorodzinnych oraz lokali mieszkalnych wydzielonych w budynkach jednorodzinnych z wyodrębnioną księgą wieczystą.

Jak załatwić kredyt w ramach programu Czyste Powietrze

W Credit Agricole klienci mogą skorzystać z dwóch rodzajów kredytów w ramach programu: kredytu gotówkowego Czyste Powietrze, który jest dostępny w placówkach Credit Agricole oraz kredytu ratalnego Czyste Powietrze, który oferują wybrani partnerzy biznesowi banku. Maksymalna kwota kredytu gotówkowego to 100 tys. zł, spłatę można rozłożyć nawet na 108 rat, a RRSO wynosi 7,39 proc. W przypadku kredytu ratalnego klient może ubiegać się o kwotę 120 tys. zł i rozłożyć go na maksymalnie 120 rat. RRSO kredytu ratalnego wynosi 6,92 proc. W ramach programu „Czyste Powietrze” klienci mogą liczyć na dotację z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, sięgającą aż 37 tys. zł (w przypadku podwyższonego poziomu dofinansowania).

– W Credit Agricole ekologiczne zaangażowanie jest częścią naszego biznesowego DNA i mamy je wpisane do strategii. Nie mieliśmy żadnych wątpliwości, że warto przyłączyć się do programu „Czyste Powietrze” i walczyć z problemem smogu – mówi Piotr Kwiatkowski, prezes zarządu banku Credit Agricole.

Gdzie można załatwić kredyt w ramach programu Czyste Powietrze

Klienci zainteresowani kredytem z dotacją mają dostęp do placówek bankowych oraz partnerów banku oferujących kredyty ratalne w całym kraju, w których odpowiednio przeszkolone osoby pomogą w złożeniu wniosku o kredyt z dotacją na częściową spłatę kapitału zaciągniętego kredytu. To oznacza, że wnioskodawca załatwi wszystko w jednym „okienku”, ponieważ reprezentant banku – po wyrażeniu zgody przez wnioskodawcę – prześle za niego wniosek o dotację do właściwego terytorialnie wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska  i gospodarki wodnej. Dzięki temu klienci mają ułatwiony dostęp do kredytów z dotacją, a złożenie wniosku nie powinno sprawić im trudności.

– Mam nadzieję, że wraz z poszerzającą się listą partnerów „Czystego Powietrza” będzie przybywało świadomych Polaków zdecydowanych na ekologiczne rozwiązania, których efekty odczują przyszłe pokolenia – mówi Paweł Mirowski, wiceprezes Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.

Czym jest program Czyste Powietrze

Program „Czyste Powietrze” to projekt, który służy poprawie jakości powietrza oraz zmniejszeniu emisji gazów cieplarnianych w Polsce. Program jest wdrażany przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska oraz Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, we współpracy z szesnastoma wojewódzkimi funduszami ochrony środowiska i gospodarki wodnej.

Kliknij tu: Program Czyste Powietrze. Szczegóły

Artykuł Credit Agricole oferuje kredyt z dotacją w programie „Czyste Powietrze”. Kto może go otrzymać i na co? pochodzi z serwisu RAPORT CSR.

Wspólne działania na rzecz rozwoju w pełni ekologicznych magazynów energii podejmą Ministerstwo Klimatu i Środowiska, Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz PGE Polska Grupa Energetyczna.

List intencyjny w tej sprawie 22 października 2021 r. w siedzibie resortu podpisali szefowie podmiotów uczestniczących w inicjatywie: minister środowiska Michał Kurtyka, prezes Maciej Chorowski i wiceprezesi Paweł Śliwa i Paweł Cioch.

PRZECZYTAJ O COP26:

https://raportcsr.pl/szczyt-klimatyczny-cop26-od-31-pazdziernika-2021-r-w-glasgow/

Głównym celem planowanych, wspólnych działań jest wzmocnienie bezpieczeństwa energetycznego Polski, w tym zapewnienie stałych dostaw energii elektrycznej. Porozumienie w tej kwestii ma walor strategiczny, gdyż Ministerstwo Klimatu i Środowiska kieruje działem administracji rządowej „Energia”, zadaniem Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, jako instytucji sektora finansów publicznych, jest finansowanie ekorozwoju Polski, w tym projektów w zakresie bezpieczeństwa energetycznego kraju, a Grupa Kapitałowa PGE to lider sektora energetycznego w Polsce, w tym również elektroenergetyki wodnej.

„W przyjętej przez rząd „Polityce energetycznej Polski do 2040 roku” podkreśla się rolę elektrowni szczytowo-pompowych jako jednostek, które mogą zapewnić stabilną pracę polskiego systemu elektroenergetycznego w sytuacji, gdy dokonuje się u nas transformacja energetyczna i dynamicznie wzrasta udział odnawialnych źródeł energii – minister klimatu i środowiska Michał Kurtyka.

Jak dodaje minister Kurtyka, elektrownie tego typu cechuje duża elastyczność w procesie wytwarzania energii oraz zdolność do jej magazynowania. Daje to szerokie możliwości regulacyjne i pozwala na rezerwowanie zasobów energii dla Krajowego Systemu Elektroenergetycznego, uzupełniając stabilny rozwój odnawialnych źródeł, a w przyszłości również energetyki jądrowej. W realizacji tych założeń pomoże podpisany dzisiaj list intencyjny.

Elektrownie szczytowo-pompowe (ESP) to funkcjonująca w Polsce od lat technologia wielkoskalowego magazynowania energii elektrycznej. Dokonuje się w nich zamiana tej energii elektrycznej w potencjalną energię grawitacyjną wody. Proces polega na wpompowaniu wody ze zbiornika dolnego do górnego w czasie, gdy produkcja prądu jest większa niż zapotrzebowanie (na przykład w nocy), a następnie, gdy pobór energii elektrycznej jest duży (w godzinach szczytu) zachodzi proces odwrotny. Elektrownie Szczytowo Pompowe stanowią potężny akumulator (magazyn energii) o ogromnej pojemności i sprawności energetycznej.

„Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, jako główna instytucją finansującą ochronę klimatu i środowiska w Polsce, skupia się na poprawie poziomu życia Polaków, a temu służą także działania na rzecz wzmacniania polskiej energetyki i zapewnienia niezakłóconych dostaw prądu – prezes NFOŚiGW Maciej Chorowski.

Jak dodaje szef NFOŚiGW, „stawiając na rozwój energetyki opartej na OZE w zakresie prosumenckim, NFOŚiGW widzi zarazem potrzebę wspierania dużych inwestycji, które zagwarantują stabilizację Krajowego Systemu Elektroenergetycznego i zwiększą techniczne możliwości przyłączania nowych źródeł OZE.

Celem listu intencyjnego podpisanego przez MKiŚ, NFOŚiGW i PGE jest podjęcie wszechstronnej współpracy na rzecz przedsięwzięć, które mają na celu modernizację oraz budowę nowych elektrowni szczytowo-pompowych. Unowocześnione ESP oraz nowe zakłady, zbudowane od podstaw, będą pełnić funkcje wielkich i wydajnych magazynów energii, jak również obiektów świadczących usługi systemowe w zakresie stabilizacji Krajowego Systemu Elektroenergetycznego. Walorem porozumienia jest to, że jego sygnatariuszami są zarówno instytucje publiczne kluczowe w prowadzeniu polityki klimatycznej i środowiskowej Polski, jak i wielka spółka działająca na rynku energetycznym.

– Grupa PGE jest krajowym liderem w zakresie elektroenergetyki wodnej. Udział w krajowym rynku elektrowni szczytowo – pompowych wynosi około 90 proc. Elektrownie szczytowo – pompowe, oprócz funkcji stabilizowania energii w sieci, są przede wszystkim dojrzałą technologią wielkoskalowego magazynowania energii elektrycznej, niezbędną do wspierania rozwoju źródeł OZE w Polsce – wyjaśnia Paweł Śliwa, wiceprezes zarządu PGE ds. innowacji.

Artykuł OZE. Powstaną nowe elektrownie szczytowo-pompowe pochodzi z serwisu RAPORT CSR.